\u201eZamek z piasku, kt\u00f3ry run\u0105\u0142\u201d\u2026 To niestety ostatnia cz\u0119\u015b\u0107 trylogii Millennium. Na szcz\u0119\u015bcie mo\u017cemy si\u0119 ni\u0105 nacieszy\u0107, gdy\u017c jest najd\u0142u\u017csza, niemal 800 stron niesamowitej lektury.<\/p>\n
Musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce po poprzednim tomie: \u201eDziewczyna, kt\u00f3ra igra\u0142a z ogniem\u201d, teraz czu\u0142am si\u0119 troch\u0119 zawiedziona. Za du\u017co polityki i zag\u0142\u0119biania si\u0119 w dziwne organizacje i ich struktury. Z jednej strony, to dobrze, bo dzi\u0119ki temu Larsson stworzy\u0142 ten niepowtarzalny klimat, pom\u00f3g\u0142 nam wkroczy\u0107 do \u015bwiata, kt\u00f3rego nie znamy. Pozna\u0107 wszystko od \u015brodka, dowiedzie\u0107 si\u0119 jak to wygl\u0105da w realiach, kt\u00f3re stworzy\u0142 i dzi\u0119ki temu lepiej zrozumie\u0107 bohater\u00f3w ich post\u0119powanie. Jednak jak dla mnie, by\u0142o tego troch\u0119 za du\u017co. Do tego stopnia, \u017ce niekt\u00f3re fragmenty by\u0142y nu\u017c\u0105ce i czyta\u0142am je, z nadziej\u0105, \u017ce szybko si\u0119 sko\u0144cz\u0105, abym nie musia\u0142a si\u0119 ju\u017c d\u0142u\u017cej m\u0119czy\u0107. No i nie m\u0119czy\u0142am si\u0119 d\u0142ugo. Autor oszcz\u0119dzi\u0142 nam tych przyd\u0142ugich wstawek i przeszed\u0142 do sedna, kontynuuj\u0105c tym samym wydarzenia z poprzedniej cz\u0119\u015bci.<\/p>\n
W dalszym ci\u0105gu mamy tu wyrazistych bohater\u00f3w. Barwn\u0105 fabu\u0142\u0119, kt\u00f3ra cho\u0107 ci\u0105gnie si\u0119 przez tyle stron, przez ca\u0142y czas jest intryguj\u0105ca i nie pozwala nam, aby\u015bmy si\u0119 od niej oderwali na d\u0142u\u017cej. Ch\u0119\u0107 dowiedzenia si\u0119 co b\u0119dzie dalej, jest ogromna. St\u0105d te\u017c lekka irytacja, gdy po raz kolejny autor powtarza nam rzeczy, o kt\u00f3rych doskonale wiemy, je\u015bli czytali\u015bmy uwa\u017cnie i znamy poprzednie cz\u0119\u015bci. Mo\u017ce ten zabieg zosta\u0142 zastosowany, aby ka\u017cdy m\u00f3g\u0142 zacz\u0105\u0107 czyta\u0107 nawet od ostatniego tomu? Nie wiem. Cho\u0107 szczerze m\u00f3wi\u0105c nie widz\u0119 sensu w takim dzia\u0142aniu. Szkoda by by\u0142o traci\u0107 tak du\u017co genialnej tre\u015bci, i przeczyta\u0107 tylko ko\u0144c\u00f3wk\u0119. W ka\u017cdym razie, niekt\u00f3re przypomnienia mog\u0105 by\u0107 denerwuj\u0105ce, szczeg\u00f3lnie wtedy, gdy brakuje nam informacji na inne tematy. Czas, miejsce, kt\u00f3re zosta\u0142o u\u017cyte na przypominajki, mog\u0142oby by\u0107 zape\u0142nione informacjami dotycz\u0105cymi bohater\u00f3w, kt\u00f3rzy troch\u0119 zostali zapomniani i ja osobi\u015bcie, jako czytelnik, ch\u0119tnie dowiedzia\u0142abym si\u0119 czego\u015b wi\u0119cej o tym, co obecnie robi\u0105.<\/p>\n
Ale to tylko niewielkie niedoci\u0105gni\u0119cia. W \u015bwietle ca\u0142o\u015bci, niemal niewidoczne. Ksi\u0105\u017cka, jak i poprzednie, jest rewelacyjna. I chyba za szybko si\u0119 ko\u0144czy. Po lekturze czu\u0142am pewien niedosyt. Olbrzymi smutek, \u017ce to ju\u017c koniec. Smutek, \u017ce ju\u017c nie mam co czyta\u0107. A jeszcze wi\u0119kszy \u017cal, \u017ce Larsson nie \u017cyje. Nie tylko dlatego, \u017ce nie b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 napisa\u0107 kolejnej cz\u0119\u015bci. Ale te\u017c dlatego, \u017ce nie mo\u017ce si\u0119 cieszy\u0107 sukcesem, kt\u00f3ry bez w\u0105tpienia osi\u0105gn\u0105\u0142.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u201eZamek z piasku, kt\u00f3ry run\u0105\u0142\u201d\u2026 To niestety ostatnia cz\u0119\u015b\u0107 trylogii Millennium. Na szcz\u0119\u015bcie mo\u017cemy si\u0119 ni\u0105 nacieszy\u0107, gdy\u017c jest najd\u0142u\u017csza,<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[296,158],"tags":[310,309],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/745"}],"collection":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=745"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/745\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":746,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/745\/revisions\/746"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=745"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=745"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=745"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}