\u201eDziewczyna, kt\u00f3ra igra\u0142a z ogniem\u201d to tytu\u0142 drugiego, r\u00f3wnie intryguj\u0105cego tomu trylogii Millennium. D\u0142ugo zwleka\u0142am z rozpocz\u0119ciem go. Min\u0119\u0142o sporo czasu nim chwyci\u0142am za t\u0119 700 stronicow\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119. Pow\u00f3d by\u0142 prosty: podobno po przeczytaniu drugiej, trzeba od razu zacz\u0105\u0107 czyta\u0107 trzeci\u0105 cz\u0119\u015b\u0107. Nie by\u0142am pewna, czy b\u0119d\u0119 mie\u0107 na to czas. Od\u0142o\u017cy\u0142am czytanie na p\u00f3\u017aniej.<\/p>\n
Ale by\u0142am g\u0142upia, \u017ce tak d\u0142ugo zwleka\u0142am. Drugi tom jest zdecydowanie lepszy od poprzedniego. Przypuszczam, \u017ce powodem jest to, \u017ce Lisbeth Salander jest tutaj g\u0142\u00f3wnym, kluczowym dla ca\u0142ej akcji bohaterem. Z ka\u017cd\u0105 stron\u0105 coraz bardziej poznajemy j\u0105 oraz istotne z jej \u017cycia fakty. Dowiadujemy si\u0119 mn\u00f3stwo rzeczy o jej przesz\u0142o\u015bci, dzi\u0119ki czemu staje si\u0119 nam bli\u017csza i jej los nie jest nam oboj\u0119tny. Wcze\u015bniej mog\u0142a nam si\u0119 wydawa\u0107 wy\u0142\u0105cznie aspo\u0142eczn\u0105, psychopatyczn\u0105 bohaterk\u0105 poboczn\u0105. Teraz powoli, ze strony na stron\u0119 coraz bardziej, zaczynamy j\u0105 rozumie\u0107. Mo\u017ce nawet wsp\u00f3\u0142czu\u0107.<\/p>\n
Larsson \u015bwietnie dawkuje nam te informacje. Ca\u0142y czas czujemy si\u0119 zaintrygowani i z zaciekawieniem czytamy dalej, nie mog\u0105c si\u0119 doczeka\u0107 tego, co si\u0119 wydarzy. Szybko, pragn\u0105c pozna\u0107 wi\u0119cej szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, kt\u00f3re pomog\u0105 nam rozwi\u0105za\u0107 kryminaln\u0105 zagadk\u0119, a tak\u017ce przekona\u0107 si\u0119 czym jest \u201eCa\u0142e z\u0142o\u201d, o kt\u00f3rym niejednokrotnie wspomina Salander. Aby si\u0119 tego dowiedzie\u0107, brniemy przez strony pe\u0142ne ciekawej akcji. Akcji, w kt\u00f3rej du\u017c\u0105 rol\u0119 odgrywa Mikael Blomkvist oraz jego gazeta \u201eMillennium\u201d. Ale nie tylko. Postaci pojawia si\u0119 coraz wi\u0119cej, a ka\u017cda kolejna wnosi do powie\u015bci zar\u00f3wno intrygi, jak i sw\u0105 interesuj\u0105c\u0105, barwn\u0105 osobowo\u015b\u0107. <\/p>\n
Moim zdaniem, \u201eDziewczyna, kt\u00f3ra igra\u0142a z ogniem\u201d jest o niebo lepsza od swej poprzedniczki, ksi\u0105\u017cki: \u201eM\u0119\u017cczy\u017ani, kt\u00f3rzy nienawidz\u0105 kobiet\u201d. Cho\u0107 tytu\u0142 gorszy, to tre\u015b\u0107 znacznie bardziej wci\u0105gaj\u0105ca. Nie tylko za spraw\u0105 ciekawszego w\u0105tku, ale i genialnej, g\u0142\u00f3wnej bohaterki. Co do opis\u00f3w i narracji, nic si\u0119 nie zmieni\u0142o. Wszystko jest w dalszym ci\u0105gu na wysokim, rewelacyjnym poziomie. Larsson jest mistrzem, je\u015bli chodzi o tworzenie kryminalno \u2013 thrillerowatego klimatu. <\/p>\n
Na koniec powiem jedno: nie k\u0142amali Ci, kt\u00f3rzy m\u00f3wili, \u017ce lepiej mie\u0107 pod r\u0119k\u0105 trzeci tom! Dlatego te\u017c nie zag\u0142\u0119biam si\u0119 ju\u017c w t\u0119 recenzj\u0119. Id\u0119 czyta\u0107 dalej, bo przede mn\u0105 ostatni ju\u017c, trzeci tom Millennium: \u201eZamek z piasku, kt\u00f3ry run\u0105\u0142\u201d. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u201eDziewczyna, kt\u00f3ra igra\u0142a z ogniem\u201d to tytu\u0142 drugiego, r\u00f3wnie intryguj\u0105cego tomu trylogii Millennium. D\u0142ugo zwleka\u0142am z rozpocz\u0119ciem go. Min\u0119\u0142o sporo<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[296,158],"tags":[310,309],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/743"}],"collection":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=743"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/743\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":744,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/743\/revisions\/744"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=743"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=743"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=743"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}