Skrzynk@ Pandory zosta\u0142a stworzona przez s\u0142ynny ameryka\u0144ski duet. Billy Van Zandt i Jane Milmore s\u0105 jej rodzicami, a dzi\u0119ki przek\u0142adowi Emilii Mi\u0142kowskiej, re\u017cyser Adam Orzechowski m\u00f3g\u0142 wzi\u0105\u0107 owy spektakl pod swoje skrzyd\u0142a, aby ze sztabem utalentowanych os\u00f3b, wystawi\u0107 go na polskiej scenie. <\/p>\n
O dziwo, pierwszy raz bardziej podoba mi si\u0119 polski tytu\u0142 ni\u017c ten oryginalny („You’ve Got Hate Mail”). Tytu\u0142 spektaklu ewidentnie nawi\u0105zuje do mitologicznej Pandory, kt\u00f3ra jak wiadomo, otrzyma\u0142a puszk\u0119 i pod \u017cadnym pozorem nie mog\u0142a jej otwiera\u0107. Jednak\u017ce ciekawo\u015b\u0107 zwyci\u0119\u017cy\u0142a i ca\u0142a zawarto\u015b\u0107 naczynia rozla\u0142a si\u0119 po \u015bwiecie. Wszelkie nieszcz\u0119\u015bcia zatrz\u0105\u015bni\u0119te w \u015brodku, zosta\u0142y uwolnione. Jednak by\u0142o tam co\u015b jeszcze: nadzieja. <\/p>\n
Skrzynk@ Pandory zosta\u0142a osadzona w naszych czasach. Nie ma \u017cadnych pradawnych puszek, jest za to technologia. Jako, \u017ce \u017cyjemy w dwudziestym pierwszym wieku, komputery, Internet, telefony kom\u00f3rkowe i inne tego typu techniczne gad\u017cety nie s\u0105 nam obce. S\u0105 wr\u0119cz codzienno\u015bci\u0105. S\u0105 tak\u017ce g\u0142\u00f3wnymi i w zasadzie jedynymi rekwizytami u\u017cytymi do spektaklu. Aktorzy porozumiewaj\u0105 si\u0119 ze sob\u0105 g\u0142\u00f3wnie za po\u015brednictwem maili. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 relacji jest utrzymywana na odleg\u0142o\u015b\u0107. Rozmowy, kt\u00f3re powinny by\u0107 przeprowadzone w cztery oczy, r\u00f3wnie\u017c s\u0105 prowadzone za po\u015brednictwem sieci. Seks jest jedyn\u0105 aktywno\u015bci\u0105, kt\u00f3ra wymaga spotkania twarz\u0105 w twarz, cho\u0107 i to nie jest konieczne. Tak obecnie wygl\u0105da \u017cycie wi\u0119kszo\u015bci z nas. Spektakl jest \u015bwietnym odzwierciedleniem tego, co si\u0119 dzieje. Zosta\u0142 osadzony w naszych realiach, cho\u0107 nie do ko\u0144ca w naszych, bo nie w Polskich. Aczkolwiek nie ma to du\u017cego znaczenia, gdy\u017c w kwestii sp\u0142ycania relacji i sposob\u00f3w utrzymywania kontaktu, szybko doganiamy zach\u00f3d. Niestety.<\/p>\n
Joanna Kreft-Baka wcieli\u0142a si\u0119 w rol\u0119 Stephanie, kochaj\u0105cej \u017cony, kt\u00f3ra zgodzi\u0142a si\u0119 zosta\u0107 kur\u0105 domow\u0105, gdy\u017c tak chcia\u0142 jej m\u0105\u017c: Richard (Robert Ninkiewicz). Zar\u00f3wno Richard jak i George (Jaros\u0142aw Tyra\u0144ski) s\u0105 prawnikami, kt\u00f3rzy w pracy nie zawsze zajmuj\u0105 si\u0119 tym, czym powinni. Jednak tylko ten pierwszy ma romans z pryszczat\u0105 sekretark\u0105 z czwartego pi\u0119tra \u2013 Kate (Anna Kociarz). I w\u0142a\u015bnie, jak to z regu\u0142y bywa, owa kochanka jest problemem. Ponadto Peggy (Marzena Nieczuja-Urba\u0144ska), architekt wiecznie szukaj\u0105ca swej drugiej po\u0142\u00f3wki, nie do ko\u0144ca wierzy w mi\u0142o\u015b\u0107 i ma\u0142\u017ce\u0144stwo swojej zdradzanej przyjaci\u00f3\u0142ki, co dosy\u0107 komplikuje spraw\u0119.<\/p>\n
Nie brzmi to zbyt intryguj\u0105co. Zwyk\u0142e \u017cycie. Codzienno\u015b\u0107 z jak\u0105 ma do czynienia wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nas. Nic specjalnego. W dodatku spektakl jest bardzo statyczny, aktorzy niemal tylko siedz\u0105 i m\u00f3wi\u0105 do siebie wpatruj\u0105c si\u0119 w ekrany swych komputer\u00f3w. Wydawa\u0107 si\u0119 to mo\u017ce nudne. Jednak nie ma nic bardziej mylnego. Dialogi s\u0105 rewelacyjne. \u017bywe, pe\u0142ne emocji, ale tak\u017ce ostrych s\u0142\u00f3w, dlatego te\u017c pokaz zalecany jest dla os\u00f3b pe\u0142noletnich. Ponadto wspania\u0142a gra aktorska. Zreszt\u0105 jak zwykle u aktor\u00f3w Teatru Wybrze\u017ca. Niemal p\u00f3\u0142torej godzinny wyst\u0119p nie nu\u017cy ani troch\u0119. A wr\u0119cz w momencie gdy si\u0119 sko\u0144czy, zastanawiamy si\u0119, jak to mo\u017cliwe, \u017ce min\u0119\u0142o a\u017c tyle czasu. Chcia\u0142oby si\u0119 ogl\u0105da\u0107 dalej, jednak nie ma co. Sprawy zostaj\u0105 pozamykane. Nie ma potrzeby bawi\u0107 si\u0119 w domys\u0142y. Co najwy\u017cej mo\u017cna si\u0119 zastanowi\u0107, co si\u0119 stanie w przysz\u0142o\u015bci, jak odmieni si\u0119 \u017cycie bohater\u00f3w za kilka, kilkana\u015bcie lat. Jednak nie ma takiej potrzeby. \u0141adnie, sp\u00f3jnie, wszystko tak, jak by\u0107 powinno.<\/p>\n
Mitologiczna Pandora zawsze jest kojarzona z puszk\u0105 po brzegi wypchan\u0105 z\u0142em. Ma\u0142o kto pami\u0119ta o tym, \u017ce otrzyma\u0142a ona od Hermesa takie cechy charakteru jak k\u0142amstwo i fa\u0142sz. I owe cechy s\u0105 tak\u017ce wszechobecne w naszych \u017cyciach. Ma\u0142o kto jest szczery. \u0141atwiej jest k\u0142ama\u0107, oszukiwa\u0107 najbli\u017cszych. I wszystko by\u0142oby w porz\u0105dku, zar\u00f3wno w naszym \u017cyciu jak i w \u017cyciu bohater\u00f3w, gdyby nie jeden ma\u0142y b\u0142\u0105d. W tym przypadku by\u0142 to mail wys\u0142any pod z\u0142y adres. Ten w\u0142a\u015bnie b\u0142\u0105d wywr\u00f3ci\u0142 \u017cycie pi\u0105tki bohater\u00f3w do g\u00f3ry nogami. On sta\u0142 si\u0119 sprawc\u0105 zamieszania. On sprawi\u0142, \u017ce akcja sta\u0142a si\u0119 ostra, ciekawa, nieprzewidywalna. Ten jeden malutki b\u0142\u0105d, jedno klikni\u0119cie \u201ewy\u015blij\u201d, sprawi\u0142o, \u017ce puszka, czy te\u017c w tym przypadku, tytu\u0142owa Skrzynk@ Pandory, zosta\u0142a otwarta. Przesz\u0142o\u015b\u0107, k\u0142amstwa, zdrady, wszystko wyp\u0142yn\u0119\u0142o na powierzchni\u0119 i zadaniem bohater\u00f3w jest si\u0119 z tym upora\u0107. Walcz\u0105c z nieszcz\u0119\u015bciami, od nowa buduj\u0105c fundamenty i wznosz\u0105c powoli to co run\u0119\u0142o, id\u0105 do przodu. Mogliby si\u0119 podda\u0107, rzuci\u0107 to wszystko, zostawi\u0107 w spokoju. Jednak nie zrobi\u0105 tego. Dlaczego? Z jednego prostego powodu. Na dnie Pandorowego naczynia, ukryta jest nadzieja. Nadzieja na lepsze jutro. Nadzieja na lepsz\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107. Po prostu jest nadzieja. I dop\u00f3ki ona nie umrze, warto walczy\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Skrzynk@ Pandory zosta\u0142a stworzona przez s\u0142ynny ameryka\u0144ski duet. Billy Van Zandt i Jane Milmore s\u0105 jej rodzicami, a dzi\u0119ki przek\u0142adowi<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[158,239],"tags":[247,254,245,248,243,246,253,250,252,249,221,251,241,240,242,244],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/643"}],"collection":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=643"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/643\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":644,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/643\/revisions\/644"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=643"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=643"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=643"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}