![\"\"](\"http:\/\/www.kuchniaplus.pl\/img\/rozrywka\/konkursy\/2012\/20121129_najlepszy-kucharz\/KuchniaHD_RGB.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Kuchnia+ Food Film Fest to jak dot\u0105d jedyny w Polsce przegl\u0105d film\u00f3w o tematyce kulinarnej. W pa\u017adzierniku tego roku, odby\u0142a si\u0119 ju\u017c 4 edycja. Mia\u0142a ona miejsce r\u00f3wnocze\u015bnie w trzech miastach: Warszawie, Poznaniu oraz Gdyni. Byli tam widzowie spragnieni wra\u017ce\u0144 i pragn\u0105cy zaspokoi\u0107 swoje wszystkie zmys\u0142y. Zmys\u0142 smaku, dotyku i w\u0119chu, podczas pr\u00f3bowania potraw, zwi\u0105zanych tematycznie z prezentowanymi filmami. A tak\u017ce wzroku i s\u0142uchu, podczas ogl\u0105dania smakowitych, kulinarnych produkcji. Festiwal daje mo\u017cliwo\u015b\u0107 obejrzenia kilkunastu niezwyk\u0142ych dzie\u0142. Jednym z nich by\u0142 film: \u201eNajlepszy kucharz \u015bwiata\u201d (The World’s Finest Chef). <\/p>\n
Niestety nie mia\u0142am okazji uczestniczy\u0107 w festiwalu, na szcz\u0119\u015bcie Kuchnia + umo\u017cliwia teraz zwyk\u0142ym telewidzom obejrzenie owych film\u00f3w. Wi\u0119c obejrza\u0142am.<\/p>\n
Jako, \u017ce do\u015b\u0107 niedawno kuchnia TV przekszta\u0142ci\u0142a si\u0119 w kuchni\u0119 +, to zapewne musi mie\u0107 to jakie\u015b plusy. I owszem, ma. Nie ogl\u0105dam telewizji. W\u0142a\u015bciwie to nawet nie mam telewizora, musia\u0142am pojecha\u0107 do rodziny, \u017ceby owy film zobaczy\u0107. A nie ogl\u0105dam mi\u0119dzy innymi dlatego, \u017ce okrutnie irytuje mnie lektor nagminnie wciskany i wyprowadzaj\u0105cy z r\u00f3wnowagi swoim do\u015b\u0107 cz\u0119sto nie poprawnym t\u0142umaczeniem. Kuchnia + ma u mnie olbrzymiego plusa za to, \u017ce da\u0142a opcj\u0119 do wyboru. Na samym pocz\u0105tku pojawi\u0142a si\u0119 informacja, \u017ce mo\u017cliwe jest wybranie opcji z lektorem lub z napisami. Brawo! <\/p>\n
Rasmus Kofoed to du\u0144ski, wybitny szef kuchni, kt\u00f3rego odwiecznym marzeniem by\u0142o zdobycie pierwszego miejsca w konkursie Bocuse d’Or. Drugie i trzecie miejsce uda\u0142o mu si\u0119 ju\u017c zdoby\u0107 w poprzednich latach, jednak tym razem pragnie stan\u0105\u0107 na samym szczycie podium. Jest to jego cel, kt\u00f3ry musi osi\u0105gn\u0105\u0107, aby zazna\u0107 spok\u00f3j ducha. To obsesja, kt\u00f3ra towarzyszy mu ju\u017c od 2003 roku. Jest zawzi\u0119ty i zdeterminowany. Wraz ze swoim pomocnikiem, dzie\u0144 w dzie\u0144 rozwijaj\u0105 swe kulinarne umiej\u0119tno\u015bci. <\/p>\n
\u0106wicz\u0105, \u0107wicz\u0105 i \u0107wicz\u0105. Na naszych oczach, ochach widz\u00f3w. Widzimy jak przygotowuj\u0105 p\u00f3\u0142fabrykaty, jak przyrz\u0105dzaj\u0105 i dekoruj\u0105 wykwintne dania. Pi\u0119kne zbli\u017cenia na jedzenie, o kt\u00f3rym w du\u017cej mierze nawet nigdy nie s\u0142ysza\u0142am, sprawiaj\u0105, \u017ce momentalnie si\u0119 g\u0142odnieje. Ogl\u0105daj\u0105c, mia\u0142am ochot\u0119 poliza\u0107 telewizor. Jednak nim to zrobi\u0142am, kamera przeskakiwa\u0142a w inne miejsce. A niestety przeskakiwa\u0142a do\u015b\u0107 szybko. Momentami dr\u017ca\u0142a, niczym w amatorskim filmiku kr\u0119conym telefonem kom\u00f3rkowym. Co oczywi\u015bcie uwa\u017cam za minus, mimo i\u017c by\u0142 to film dokumentalny i tego typu zabiegi nie powinny mnie dziwi\u0107. <\/p>\n
Niespecjalnie te\u017c rozumiem czemu mia\u0142y s\u0142u\u017cy\u0107 wstawki Rasmusa je\u017cd\u017c\u0105cego na deskorolce. Raz przyjecha\u0142 na niej do kuchni, w porz\u0105dku. Mo\u017ce re\u017cyser chcia\u0142 doda\u0107 troch\u0119 dynamizmu, pokaza\u0107, \u017ce szef kuchni poza gotowaniem czasem si\u0119 rusza. Ale zupe\u0142nie nie pojmuj\u0119, po co mieli\u015bmy patrze\u0107 jak je\u017adzi w skate parku i przez dobre dwie minuty kr\u0119ci si\u0119 po half pipie bez sensu, w t\u0105 i z powrotem? Czy to mia\u0142o jakie\u015b znaczenie dla fabu\u0142y? W\u0105tpi\u0119. <\/p>\n
Przez to film jest strasznie nie r\u00f3wny. Jakby pozlepiany. Kadry z deskorolk\u0105. Sceny biegania po kuchni. Pi\u0119kne zbli\u017cenia na potrawy. I to wszystko sklejone troch\u0119 bez \u0142adu i sk\u0142adu. Tak o, \u017ceby by\u0142o. Z za\u0142o\u017ceniem w stylu: \u201eI tak wiadomo o co chodzi, wi\u0119c mo\u017cna si\u0119 do tego nie przyk\u0142ada\u0107 za bardzo\u201d.<\/p>\n
A bo faktycznie, wiadomo o co chodzi. Nie \u017ceby to by\u0142 jaki\u015b spoiler, ale od samego pocz\u0105tku wiadomo, \u017ce w ko\u0144cu Du\u0144czyk zdob\u0119dzie z\u0142oto. I nie m\u00f3wi\u0119 tego dlatego, \u017ce wiedzia\u0142am kto zwyci\u0119\u017cy\u0142 w zawodach, bo nie, nie wiedzia\u0142am. W\u0142a\u015bciwie to do wczoraj nie mia\u0142am nawet poj\u0119cia o istnieniu Bocuse d’Or, mimo i\u017c mo\u017cna to por\u00f3wna\u0107 do elitarnego Tour de France. Ogl\u0105daj\u0105c film od pocz\u0105tku wiemy jakie b\u0119dzie jego zako\u0144czenie. Dlatego tym bardziej jest on nudny. Niekt\u00f3re fragmenty s\u0105 do\u015b\u0107 ciekawe, ale dla tych fragment\u00f3w, to troch\u0119 jednak za ma\u0142o, aby si\u0119 filmem zachwyca\u0107. I je\u015bli dzie\u0142o trwaj\u0105ce zaledwie 44 minuty, potrafi sprawi\u0107, \u017ce zastanawiam si\u0119 ile jeszcze zosta\u0142o do ko\u0144ca, to chyba nie \u015bwiadczy o nim najlepiej. Aczkolwiek samego ogl\u0105dania nie \u017ca\u0142uj\u0119, bo nauczy\u0142am si\u0119 wielu ciekawych rzeczy. Jak na przyk\u0142ad: co to s\u0105 \u017cabnice. <\/p>\n
Re\u017cyser Rasmus Dinesen stworzy\u0142 nie z\u0142e, cho\u0107 niezbyt zachwycaj\u0105ce dzie\u0142o. Ale wraz z g\u0142\u00f3wnym bohaterem i mistrzem sztuki kulinarnej jakim jest: Rasmus Kofoed, dokona\u0142 czego\u015b jeszcze. Zaintrygowali mnie i sprawili, \u017ce teraz zadaj\u0119 sobie pytanie: Czy wszyscy w Danii maj\u0105 na imi\u0119 Rasmus ?<\/p>\n
![\"\"](\"http:\/\/www.kuchniaplus.pl\/img\/rozrywka\/konkursy\/2012\/20121129_najlepszy-kucharz\/plakat_01_flag.jpg\")
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Kuchnia+ Food Film Fest to jak dot\u0105d jedyny w Polsce przegl\u0105d film\u00f3w o tematyce kulinarnej. W pa\u017adzierniku tego roku, odby\u0142a<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[119,117,116,118,120,114,115],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/272"}],"collection":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=272"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/272\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":355,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/272\/revisions\/355"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=272"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=272"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=272"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}