{"id":2111,"date":"2016-05-15T20:14:55","date_gmt":"2016-05-15T19:14:55","guid":{"rendered":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/?p=2111"},"modified":"2016-11-22T20:43:57","modified_gmt":"2016-11-22T19:43:57","slug":"oberki-do-konca-swiata-wit-szostak","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/oberki-do-konca-swiata-wit-szostak\/","title":{"rendered":"Oberki do ko\u0144ca \u015bwiata – Wit Szostak"},"content":{"rendered":"

„Oberki do ko\u0144ca \u015bwiata” to powie\u015b\u0107, po kt\u00f3r\u0105 nie si\u0119gn\u0119\u0142abym, gdybym wcze\u015bniej z tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Szostaka nie mia\u0142a do czynienia. Jakby kto\u015b podsun\u0105\u0142 mi ksi\u0105\u017ck\u0119, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce to opowie\u015b\u0107 o rodzinie muzykant\u00f3w mieszkaj\u0105cej na wsi, nie mia\u0142abym ochoty na zapoznanie si\u0119 z jej tre\u015bci\u0105.<\/p>\n

Na szcz\u0119\u015bcie niedawno czyta\u0142am „Wr\u00f3\u017cenie z wn\u0119trzno\u015bci” tego autora, kt\u00f3re okaza\u0142o si\u0119 by\u0107 zupe\u0142nie czym innym, ni\u017c podejrzewa\u0142am. Po lekturze stwierdzi\u0142am, \u017ce z ch\u0119ci\u0105 zapoznam si\u0119 z ca\u0142ym dobytkiem literackim tego krakowskiego filozofa. Chcia\u0142am zaryzykowa\u0107, przeczyta\u0107, nawet je\u015bli tematyka na pierwszy rzut oka odstrasza.<\/p>\n

A mnie odstrasza\u0142a ca\u0142kiem mocno. Stara wie\u015b. Ale taka konkretna wie\u015b. Wiocha jakich ma\u0142o, koniec \u015bwiata, na kt\u00f3rym ptaki zawracaj\u0105, bo my\u015bl\u0105, \u017ce nie ma tam czego szuka\u0107. Dla mnie, rasowego mieszczucha to klimat nie do ko\u0144ca znany, nie ca\u0142kiem rozumiany, a momentami wr\u0119cz nie zupe\u0142nie atrakcyjny. Pojecha\u0107 na wie\u015b, wiadomo, fajna sprawa. Ale czyta\u0107 o wiosce? I to nie o takiej wsp\u00f3\u0142czesnej, bardziej nowoczesnej, przesi\u0105kni\u0119tej ju\u017c miastem, tylko starej, takiej, jaka ju\u017c chyba nawet nie istnieje? By\u0142am do\u015b\u0107 sceptycznie nastawiona.<\/p>\n

Podobnie jak do sposobu \u017cycia, nawyk\u00f3w, zwyczaj\u00f3w jakie tam panuj\u0105. \u015aluby, wesela, wielkie rodziny, olbrzymia pobo\u017cno\u015b\u0107, gra na skrzypcach i interes rodzinny, kt\u00f3ry bez dyskusji, trzeba kontynuowa\u0107, podtrzymywa\u0107 tradycj\u0119. To wszystko nie moja bajka. To zupe\u0142nie inny \u015bwiat. \u015awiat, kt\u00f3ry wiem, \u017ce gdzie\u015b tam ma prawo istnie\u0107, ale jest bardzo odleg\u0142y i nie mam z nim nic wsp\u00f3lnego. Wr\u0119cz wypieram ten fakt, nie my\u015bl\u0119 o tym, \u017ce ludzie tak \u017cyj\u0105, bo to dla mnie totalna abstrakcja.<\/p>\n

Jednak\u017ce Szostak opisuje nam ten \u015bwiat. Wprowadza nas w \u017cycie mieszka\u0144c\u00f3w Rokicin. Opowiada nam o losach Wichr\u00f3w. A snuje t\u0119 opowie\u015b\u0107 tak pi\u0119knie, tak przekonuj\u0105co, \u017ce zaczynamy czu\u0107 ten wiejski klimat. I nie tylko czu\u0107, ale i delektowa\u0107 si\u0119 t\u0105 wsi\u0105, rozumie\u0107 wiejski styl \u017cycia czy w ko\u0144cu zazdro\u015bci\u0107 tego klimatu, tej egzystencji z dala od miejskiego zgie\u0142ku. Autor potrafi sprawi\u0107, \u017ce co\u015b co wydawa\u0142o nam si\u0119 odleg\u0142e czy wr\u0119cz nudne, staje nam si\u0119 bliskie na tyle, \u017ce jeste\u015bmy w stanie za tym zat\u0119skni\u0107, cho\u0107 tak naprawd\u0119 nigdy tego nie do\u015bwiadczyli\u015bmy i nie znali\u015bmy.<\/p>\n

\"oberki\"<\/a><\/p>\n

Powie\u015b\u0107 rozpoczyna kr\u00f3tka rymowanka, jeden z tytu\u0142owych oberk\u00f3w, kt\u00f3ry nadaje rytm. Tego typu wersy pojawiaj\u0105 si\u0119 do\u015b\u0107 cz\u0119sto, dzi\u0119ki czemu pami\u0119tamy o czym czytamy i podsycany jest ten specyficzny klimat, jaki serwuje nam autor. Oberki nap\u0119dzaj\u0105 t\u0119 powie\u015b\u0107, sprawiaj\u0105, \u017ce czytamy r\u00f3wno, miarowo, jakby okre\u015blaj\u0105 nam takt i nadaj\u0105 tempo lekturze. Czyta si\u0119 bardzo melodyjnie, dziwnie, inaczej, dzi\u0119ki czemu \u015bmia\u0142o mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce „Oberki do ko\u0144ca \u015bwiata” to lektura wyj\u0105tkowa.<\/p>\n

Ksi\u0105\u017cka ta, nie jest zwyk\u0142ym opisem \u017cycia na wsi. To nie tylko opowie\u015b\u0107 o muzykantach. Cho\u0107 jest ona przesi\u0105kni\u0119ta zwyczajami, specyficznymi nawykami i wierzeniami, jej tre\u015b\u0107, jej przekaz nie jest zamkni\u0119ty wy\u0142\u0105cznie we wsi. Mimo i\u017c opowie\u015b\u0107 umiejscowiona jest z dala od miasta, to jej przes\u0142anie, metaforyczny przekaz, mo\u017cna przenie\u015b\u0107 tak\u017ce na teren wielkich aglomeracji. <\/p>\n

Je\u015bli mia\u0142abym okre\u015bli\u0107 jednym s\u0142owem, o czym tym razem opowiada nam Szostak, by\u0142oby to „przemijanie”. M\u00f3wi nam o tym, jak odchodz\u0105 ludzie, zwyczaje, rzeczy. Ukazuje z jakim b\u00f3lem si\u0119 to wi\u0105\u017ce, jak ci\u0119\u017cko po\u017cegna\u0107 pewne sprawy. W pi\u0119kny spos\u00f3b pokazuje nadziej\u0119, ale te\u017c to, jak powoli ona wygasa, a\u017c w ko\u0144cu umiera na dobre i nie pozostaje nam nic innego, tylko pogodzi\u0107 si\u0119 z takim a nie innym stanem rzeczy.<\/p>\n

Mamy tu pi\u0119kn\u0105, melodyjn\u0105 histori\u0119 o mi\u0142o\u015bci. Zar\u00f3wno matczynej, jak i braterskiej. A w ko\u0144cu tak\u017ce tej najtrudniejszej, nieszcz\u0119\u015bliwej, pe\u0142nej wyrzecze\u0144 i po\u015bwi\u0119ce\u0144. S\u0105 te\u017c chwile rado\u015bci, s\u0105 momenty zachwytu. S\u0105 czasy dobre, czasy z\u0142e. Czyli jak to w \u017cyciu, wszystkiego po trochu. I Szostak to \u017cycie opisuje. Dok\u0142adnie, wyra\u017anie, tak realistycznie, \u017ce wraz z nim przenosimy si\u0119 do Rokicin i prze\u017cywamy ten wachlarz emocji, kt\u00f3ry nam prezentuje.<\/p>\n

Ja prze\u017cywa\u0142am mocno. Autor wprowadzi\u0142 mnie w stan zadumy, rozmy\u015bla\u0144. Popad\u0142am w jak\u0105\u015b melancholi\u0119 i zwyczajnie by\u0142o mi smutno podczas lektury. Ale brn\u0119\u0142am dalej, czyta\u0142am ciekawa, co wydarzy si\u0119 dalej. I cho\u0107 niekt\u00f3re rzeczy nie by\u0142y dla mnie zaskoczeniem, przewidzia\u0142am taki rozw\u00f3j wydarze\u0144, domy\u015bli\u0142am si\u0119 dok\u0105d zmierza fabu\u0142a, jak potoczy si\u0119 akcja, to i tak czyta\u0142am z ciekawo\u015bci\u0105. Lecz ta ciekawo\u015b\u0107 nie wynika\u0142a z jakiego\u015b masochizmu. Nie chcia\u0142am si\u0119 dobi\u0107, posmutnie\u0107 jeszcze bardziej. Pragn\u0119\u0142am dalej ch\u0142on\u0105\u0107 opowie\u015b\u0107 Szostaka, poczu\u0107 ten ch\u0142opski powiew, zwiedzi\u0107 dawn\u0105, jak si\u0119 okazuje, intryguj\u0105c\u0105 wie\u015b. Dosta\u0142am to, co chcia\u0142am: pi\u0119kn\u0105 histori\u0119, wspaniale opowiedzian\u0105. Ma\u0142o kto, potrafi wprowadzi\u0107 tak zr\u0119czn\u0105 i wci\u0105gaj\u0105c\u0105 narracj\u0119.<\/p>\n


\nZa ksi\u0105\u017ck\u0119 dzi\u0119kuj\u0119 wydawnictwu:<\/strong>
\n\"powergraph<\/a><\/center><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„Oberki do ko\u0144ca \u015bwiata” to powie\u015b\u0107, po kt\u00f3r\u0105 nie si\u0119gn\u0119\u0142abym, gdybym wcze\u015bniej z tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Szostaka nie mia\u0142a do czynienia. Jakby<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2115,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[448,776,158],"tags":[933,886,885,879],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2111"}],"collection":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2111"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2111\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2756,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2111\/revisions\/2756"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2115"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2111"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2111"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2111"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}