{"id":1676,"date":"2015-11-05T11:38:02","date_gmt":"2015-11-05T10:38:02","guid":{"rendered":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/?p=1676"},"modified":"2019-08-04T00:50:29","modified_gmt":"2019-08-03T23:50:29","slug":"the-room-of-the-lost-child-escaperooms-pl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/the-room-of-the-lost-child-escaperooms-pl\/","title":{"rendered":"The Room Of The Lost Child &#8211; Escaperooms.pl"},"content":{"rendered":"<p>Pierwszy raz w escaperoomie. Gdzie i\u015b\u0107? Tu wyb\u00f3r by\u0142 dla mnie prosty: do Escaperooms, bo to pierwsze tego typu miejsce w Gda\u0144sku. Kolejne pytanie: jaki pok\u00f3j wybra\u0107? No i tutaj zacz\u0119\u0142y si\u0119 schody. Do wyboru mamy a\u017c sze\u015b\u0107 pokoi. W zasadzie, to do\u015b\u0107 szybko podj\u0119\u0142am decyzj\u0119. Pok\u00f3j 4 &#8211;  The Room Of The Lost Child . Co mn\u0105 kierowa\u0142o? Pierwsza my\u015bl: &#8222;pok\u00f3j dziecka, czyli zapewne du\u017co zabawek, b\u0119dzie przyjemnie, \u0142atwo, w sam raz na pocz\u0105tek&#8221;. Przyjemnie by\u0142o, to prawda. \u0141atwo? Nie ma mowy. Wida\u0107 m\u00f3j wyb\u00f3r nie by\u0142 trafny, pod tym wzgl\u0119dem.<\/p>\n<p>Jest jeszcze jeden argument, kt\u00f3ry sk\u0142oni\u0142 mnie do podj\u0119cia takiej decyzji. Grafika na stronie. Upiorna dziewczynka z zakryt\u0105 w\u0142osami twarz\u0105, urywaj\u0105ca g\u0142ow\u0119 pluszowego misia. Wygl\u0105dem przypominaj\u0105ca Samar\u0119 z &#8222;The Ring&#8221;. Graficznie by\u0142 to dla mnie zdecydowany faworyt. Jako mi\u0142o\u015bniczka horroru napali\u0142am si\u0119 na ide\u0119 przera\u017caj\u0105cego pokoju. Czy by\u0142o strasznie? Niestety nie. Ale nie znaczy to, \u017ce mi si\u0119 nie podoba\u0142o.<\/p>\n<p>Wyb\u00f3r pokoju, wyb\u00f3r terminu, godziny, ilo\u015bci os\u00f3b. Kilka klikni\u0119\u0107 i rezerwacja za\u0142atwiona. Szybko, sprawnie, bezproblemowo. Niestety dojazd przysporzy\u0142 troch\u0119 problem\u00f3w. Nie sp\u00f3\u017aniam si\u0119, nienawidz\u0119 si\u0119 sp\u00f3\u017ania\u0107, nie cierpi\u0119 gdy kto\u015b si\u0119 sp\u00f3\u017ania. Ale autobus postanowi\u0142 nie przyjecha\u0107, w ostatniej chwili kombinowali\u015bmy jak dosta\u0107 si\u0119 w inny spos\u00f3b na miejsce. W mi\u0119dzyczasie zadzwoni\u0142am dowiedzie\u0107 si\u0119, czy godzinna gra ma rezerwacj\u0119 na p\u00f3\u0142torej godziny, bo p\u00f3\u0142 godziny to &#8222;zapas dla sp\u00f3\u017anialskich&#8221;. Niestety nie. P\u00f3\u0142 godziny jest: &#8222;na sprz\u0105tanie&#8221;.<\/p>\n<p>&#8211; Na sprz\u0105tanie? Zwariowali? Co oni niby b\u0119d\u0105 sprz\u0105ta\u0107 przez p\u00f3\u0142 godziny? &#8211; powiedzia\u0142am do mojego towarzysza ze zdziwieniem. P\u00f3\u017aniej dowiedzieli\u015bmy si\u0119 co.<\/p>\n<p>Dlaczego pisz\u0119 o naszej przygodzie z dojazdem? Dlatego, \u017ce jak wspomnia\u0142am, nienawidz\u0119 si\u0119 sp\u00f3\u017ania\u0107. By\u0142am w\u015bciek\u0142a na komunikacj\u0119 miejsk\u0105, z\u0142a na siebie, \u017ce nie wyjecha\u0142am z domu pi\u0119\u0107 godzin wcze\u015bniej, aby by\u0107 punktualnie. I obawia\u0142am si\u0119, \u017ce te negatywne uczucia wp\u0142yn\u0105 niekorzystnie na moj\u0105 gr\u0119. Obawia\u0142am si\u0119, \u017ce b\u0119d\u0119 ca\u0142y czas my\u015blami w okolicach mojego a\u017c 6-cio minutowego sp\u00f3\u017anienia i nie b\u0119d\u0119 w stanie skupi\u0107 si\u0119 w pe\u0142ni na rozgrywce.<\/p>\n<p>Nic takiego nie mia\u0142o miejsca. Gdy ju\u017c wejdzie si\u0119 do pokoju, za zamkni\u0119tymi drzwiami zostaje wszystko. I sp\u00f3\u017anienia i problemy, choroby, niezap\u0142acone rachunki, rzeczy do zrobienia i te, kt\u00f3re zrobili\u015bmy, ale \u017ale. Nic takiego nie ma wst\u0119pu do pokoju, w kt\u00f3rym odbywa si\u0119 rozgrywka. Pe\u0142ne skupienie, koncentracja i d\u0105\u017cenie do celu, jakim jest odnalezienie rozwi\u0105zania\/ wyj\u015bcia.<\/p>\n<p>Oczywi\u015bcie zanim nas zamkn\u0105, jest ma\u0142e wprowadzenie. Czyli standardowo: nie psujemy rzeczy, nie robimy nic na si\u0142\u0119 itd. O tym, \u017ce nie robimy zdj\u0119\u0107 nawet nie trzeba by\u0142o nam m\u00f3wi\u0107. Telefony wrzucili\u015bmy do plecak\u00f3w i zostawili\u015bmy. Jeden minus: brak szatni. Nie wiem czy to problem przej\u015bciowy, tymczasowy, czy w og\u00f3le szatnia nie jest przewidziana, ale to jest co\u015b, co zdecydowanie przyda\u0142oby si\u0119 w takim miejscu. Kanapa na kurtki co prawda wystarczy\u0142a, ale wieszaki czy szafki nie zaszkodzi\u0142yby, a z pewno\u015bci\u0105 podnios\u0142yby komfort graczy.<\/p>\n<p><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" src=\"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/11\/zaginione-dziecko.jpg\" alt=\"zaginione dziecko\" width=\"2084\" height=\"3088\" class=\"aligncenter size-full wp-image-4489\" srcset=\"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/11\/zaginione-dziecko.jpg 2084w, https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/11\/zaginione-dziecko-202x300.jpg 202w, https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/11\/zaginione-dziecko-768x1138.jpg 768w, https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/11\/zaginione-dziecko-691x1024.jpg 691w\" sizes=\"(max-width: 2084px) 100vw, 2084px\" \/><\/p>\n<p>Przywitali\u015bmy si\u0119 z obs\u0142ug\u0105 i poznali\u015bmy naszego Mistrza Gry, kt\u00f3ry pokr\u00f3tce wprowadzi\u0142 nas w klimat rozgrywki. Tak jak wspomina\u0142am: The Room Of The Lost Child. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, wchodzimy do dzieci\u0119cego pokoiku i szukamy wskaz\u00f3wek, aby dowiedzie\u0107 si\u0119 kto porwa\u0142 dzieciaka i wyj\u015b\u0107 z pokoju. Brzmi banalnie? Na szcz\u0119\u015bcie banalne nie jest.<\/p>\n<p>Weszli\u015bmy do niewielkiego pokoiku. W rogu wisia\u0142 monitor, na kt\u00f3rym odliczany b\u0119dzie czas: 60 minut. Powy\u017cej kamera, przez kt\u00f3r\u0105 Mistrz Gry nas obserwuje. W razie czego mo\u017ce dawa\u0107 nam wskaz\u00f3wki, wy\u015bwietlaj\u0105c je na monitorze. Jest te\u017c &#8222;Panic button&#8221;, na wypadek gdyby kto\u015b musia\u0142 na chwil\u0119 wyj\u015b\u0107. Od pocz\u0105tku wiedzia\u0142am, \u017ce nie b\u0119d\u0119 chcia\u0142a go u\u017cywa\u0107. &#8222;No to powodzenia!&#8221;. Zostali\u015bmy zamkni\u0119ci. Zegar ruszy\u0142. Odliczanie rozpocz\u0119te. Mamy godzin\u0119!<\/p>\n<p>Oboje pierwszy raz byli\u015bmy w miejscu tego typu. Nie do ko\u0144ca wiedzieli\u015bmy czego si\u0119 spodziewa\u0107. Niczego nie ustalali\u015bmy przed przyj\u015bciem. Gdy tylko zegar ruszy\u0142, rzucili\u015bmy si\u0119 i po kolei badali\u015bmy poszczeg\u00f3lne elementy pokoiku. A by\u0142o co bada\u0107, sprawdza\u0107 i nawet podziwia\u0107. Wystr\u00f3j by\u0142 rewelacyjny. \u015awietnie oddany pokoik dziecka. Poczu\u0142am si\u0119, jakbym zn\u00f3w by\u0142a ma\u0142a. Pewnie w innych okoliczno\u015bciach ch\u0119tnie pobawi\u0142abym si\u0119 zabawkami, ale przecie\u017c czas ucieka, trzeba szuka\u0107 rozwi\u0105zania. Na pocz\u0105tku sz\u0142o nam dobrze, albo tak mi si\u0119 wydaje. By\u0142y momenty, \u017ce zwalniali\u015bmy, mieli\u015bmy chwil\u0119 zastoju, ale po jakim\u015b czasie zastanowienia zn\u00f3w ruszali\u015bmy do przodu. Tak jak wspomina\u0142am, by\u0142am tylko &#8222;tu i teraz&#8221;, skupiona na grze, nic innego si\u0119 nie liczy\u0142o w danej chwili.<\/p>\n<p>Dopracowany wygl\u0105d pomieszczenia pozwala\u0142 na oderwanie si\u0119 od rzeczywistego \u015bwiata. Mo\u017cna by\u0142o uwierzy\u0107 w to, \u017ce naprawd\u0119 znajdujemy si\u0119 w dzieci\u0119cym pokoju i szukamy dzieciaka. Dodatkowo z g\u0142o\u015bnik\u00f3w lecia\u0142a muzyczka, kt\u00f3ra momentami by\u0142a irytuj\u0105ca. A po pewnym czasie tak si\u0119 wry\u0142a w m\u00f3zg, \u017ce chcia\u0142o si\u0119 jej s\u0142ucha\u0107 non stop. Z kolei p\u00f3\u017aniej mo\u017cna by\u0142o si\u0119 uodporni\u0107, albo te\u017c wpa\u015b\u0107 w wir poszukiwa\u0144 do tego stopnia, \u017ce w og\u00f3le nie by\u0142o jej s\u0142ycha\u0107. To mniej wi\u0119cej tak, jakby pu\u015bci\u0107 sobie zap\u0119tlone, godzinne nagranie czo\u0142\u00f3wki z Happy Three Friends. Po jakim\u015b czasie ju\u017c nie zwraca si\u0119 na to uwagi. Zabieg z muzyk\u0105 tego typu, bardzo dobry. Po pierwsze, pomaga\u0142 nam jeszcze bardziej wkr\u0119ci\u0107 si\u0119 w klimat pomieszczenia. A po drugie, izolowa\u0142 nas od d\u017awi\u0119k\u00f3w z zewn\u0105trz. Mimo wszystko, zdarza\u0142o mi si\u0119 s\u0142ysze\u0107 d\u017awi\u0119ki z poza pokoju. Cho\u0107 nie jestem pewna, czy to moja wyobra\u017ania, czy sygna\u0142 przebija\u0142 si\u0119 z za \u015bciany. Kilka razy z\u0142apa\u0142am si\u0119 na tym, \u017ce s\u0142ysza\u0142am d\u017awi\u0119k i bieg\u0142am do monitora sprawdzi\u0107 czy nie ma tam wskaz\u00f3wki. Ale nic nie by\u0142o. D\u017awi\u0119k ten by\u0142 przyt\u0142umiony, my\u015bl\u0119, \u017ce pochodzi\u0142 z innego pokoju. Wniosek? Albo mam za dobry s\u0142uch, albo chorob\u0119 psychiczn\u0105, albo po prostu pokoje nie s\u0105 za dobrze wyg\u0142uszone. <em>[Edit: M\u00f3j towarzysz niczego takiego nie s\u0142ysza\u0142. Rozmawia\u0142am te\u017c z obs\u0142ug\u0105, w tym czasie nikogo poza nami nie by\u0142o. To znaczy, \u017ce jednak co\u015b ze mn\u0105 jest nie tak.]<\/em><\/p>\n<p>Dwa razy zostali\u015bmy zapytani czy nie chcemy otrzyma\u0107 wskaz\u00f3wki. Zgodnie stwierdzili\u015bmy, \u017ce nie. Nieca\u0142e dziesi\u0119\u0107 minut przed ko\u0144cem uznali\u015bmy, \u017ce potrzebujemy pomocy, bo chyba utkn\u0119li\u015bmy w martwym punkcie. Otrzymali\u015bmy wskaz\u00f3wk\u0119, ruszyli\u015bmy do przodu, niestety, czas si\u0119 sko\u0144czy\u0142. Nie uda\u0142o nam si\u0119 wydosta\u0107.<\/p>\n<p>Gdyby\u015bmy wcze\u015bniej skorzystali z pomocy, gdyby\u015bmy zrobili to, zrobili tamto, mog\u0142oby si\u0119 uda\u0107. Ale nie zamierzam tutaj gdyba\u0107. Nie uwa\u017cam, \u017ce to, \u017ce nie uda\u0142o nam si\u0119 wyj\u015b\u0107 jest pora\u017ck\u0105 i niczym wi\u0119cej. Dla mnie by\u0142o to \u015bwietne, nowe do\u015bwiadczenie i genialna zabawa. Nie pami\u0119tam kiedy m\u00f3j m\u00f3zg pracowa\u0142 na pe\u0142nych obrotach przez ca\u0142\u0105 godzin\u0119 bez \u017cadnej przerwy. Chyba limit my\u015blenia wykorzysta\u0142am ju\u017c na najbli\u017cszy tydzie\u0144.<\/p>\n<p>Podczas gry ukaza\u0142a si\u0119 nasza wielka wada. Jeste\u015bmy strasznymi ba\u0142aganiarzami. Pod presj\u0105 czasu, w ferworze walki, tego nie da\u0142o si\u0119 ukry\u0107. Po pokoju rozrzucili\u015bmy wszystko, co tylko mo\u017cna by\u0142o rozrzuci\u0107. Nawet te rzeczy, kt\u00f3re w og\u00f3le nie by\u0142y nam potrzebne. Z pewno\u015bci\u0105 nie u\u0142atwi\u0142o nam to gry. By\u0142y momenty, \u017ce szuka\u0142am jakiej\u015b potrzebnej rzeczy, kt\u00f3ra okaza\u0142a si\u0119 le\u017ce\u0107 tu\u017c obok, ale by\u0142a przykryta stert\u0105 innych \u015bmieci. Do kolejnej rozgrywki powinni\u015bmy wynaj\u0105\u0107 sprz\u0105taczk\u0119, albo zabra\u0107 ze sob\u0105 jakiego\u015b pedanta, cho\u0107 wtedy gra mo\u017ce zako\u0144czy\u0107 si\u0119 k\u0142\u00f3tni\u0105. Nie wiem czy taki ba\u0142agan zostawiaj\u0105 wszystkie grupy czy my zrobili\u015bmy wyj\u0105tkowy rozgardiasz. Pod koniec widz\u0105c ten syf, a\u017c zrobi\u0142o mi si\u0119 g\u0142upio i zastanawia\u0142am si\u0119 czy tego nie pozbiera\u0107. Gdy sko\u0144czyli\u015bmy gr\u0119, spojrzeli\u015bmy na stan do jakiego doprowadzili\u015bmy pi\u0119kny, schludny pokoik dzieci\u0119cy i zrozumieli\u015bmy o co chodzi\u0142o z tym &#8222;p\u00f3\u0142 godziny na posprz\u0105tanie&#8221;. Mam nadziej\u0119, \u017ce p\u00f3\u0142 godziny wystarczy\u0142o w tym przypadku.<\/p>\n<p>Podobno  The Room Of The Lost Child to jeden z trudniejszych pokoi w Escaperooms. Nie wiem czy tak jest, czy chcieli nas pocieszy\u0107. Ale mimo wszystko, uwa\u017cam, \u017ce jak na pierwsze do\u015bwiadczenie z tego typu grami, posz\u0142o nam nie\u017ale. Tym bardziej, \u017ce byli\u015bmy tylko we dw\u00f3jk\u0119. Dodatkowa jedna, dwie osoby mog\u0142yby znacznie usprawni\u0107 nasze poszukiwania. Wiadomo, co cztery g\u0142owy to nie dwie, a co osiem r\u0105k to nie cztery, czy jako\u015b tak.<\/p>\n<p>My\u015bl\u0119, \u017ce nast\u0119pnym razem b\u0119dzie trzeba pomy\u015ble\u0107 o wi\u0119kszej ekipie. A nawet je\u015bli nie, to kolejna rozgrywka, jakakolwiek by nie by\u0142a, b\u0119dzie troch\u0119 \u0142atwiejsza. Ju\u017c wiemy jak to wygl\u0105da od \u015brodka, jak taka gra dzia\u0142a. Kto nigdy nie by\u0142 w \u017cadnym Escapie, ma trudniej.<\/p>\n<p>Bawi\u0142am si\u0119 wy\u015bmienicie i zamierzam bawi\u0107 si\u0119 jeszcze nie raz. Oczywi\u015bcie nie w tym samym pomieszczeniu. C\u00f3\u017c, wiadomo, \u017ce pierwszy raz nie zawsze jest tak bajkowy, jak si\u0119 tego spodziewamy. Nie uda\u0142o nam si\u0119 uciec, co nie znaczy, \u017ce by\u0142o mi \u017ale. Nast\u0119pnym razem, mo\u017ce pobawimy si\u0119 w tr\u00f3jk\u0105cie i uda nam si\u0119 doj\u015b\u0107&#8230; do rozwi\u0105zania.<\/p>\n<p><strong>Miasto:<\/strong> Gda\u0144sk<br \/>\n<strong>Miejsce:<\/strong> Escaperooms.pl<br \/>\n<strong>Pok\u00f3j:<\/strong> The Room Of The Lost Child<br \/>\n<strong>Termin:<\/strong> 03.11.2015<br \/>\n<strong>Godzina:<\/strong> 13.00<br \/>\n<strong>Ilo\u015b\u0107 os\u00f3b:<\/strong> 2<br \/>\n<strong>Czas ucieczki:<\/strong> Nie uciekli\u015bmy<\/p>\n<p><center>Za go\u015bcin\u0119 dzi\u0119kuj\u0119:<\/center><\/p>\n<p><a href=\"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/11\/Escaperooms-logo.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" src=\"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/11\/Escaperooms-logo.jpg\" alt=\"Escaperooms logo\" width=\"547\" height=\"146\" class=\"aligncenter size-full wp-image-1672\" srcset=\"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/11\/Escaperooms-logo.jpg 547w, https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/11\/Escaperooms-logo-300x80.jpg 300w\" sizes=\"(max-width: 547px) 100vw, 547px\" \/><\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Pierwszy raz w escaperoomie. Gdzie i\u015b\u0107? Tu wyb\u00f3r by\u0142 dla mnie prosty: do Escaperooms, bo to pierwsze tego typu miejsce<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4502,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[719,158],"tags":[711,718,715],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1676"}],"collection":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1676"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1676\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5761,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1676\/revisions\/5761"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4502"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1676"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1676"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1676"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}