To ju\u017c 6. tom Ricka i Morty’ego wydany przez Egmonta. Chcia\u0142am powiedzie\u0107, \u017ce maj\u0105 niez\u0142e tempo i mega szybko to leci, ale teraz sobie my\u015bl\u0119, \u017ce nie mog\u0119 tego powiedzie\u0107, bo na stole obok mnie le\u017cy jeszcze #7 i #8, kt\u00f3re za moment b\u0119d\u0119 czyta\u0107 i o nich pisa\u0107, wi\u0119c jak teraz b\u0119d\u0119 m\u00f3wi\u0107, \u017ce wow, ju\u017c 6. to co powiem przy kolejnych dw\u00f3ch tomach? A no w\u0142a\u015bnie, te\u017c nie wiem…<\/p>\n\n\n\n
Niemniej w moje \u0142apy wpad\u0142a 6. I jak tak wpad\u0142a, jak zacz\u0119\u0142am j\u0105 czyta\u0107, to ledwo przewr\u00f3ci\u0142am kilka stron, a ju\u017c niemal p\u0142aka\u0142am ze \u015bmiechu. Humor pozostaje taki jaki by\u0142, a z tomu na tom mam wra\u017cenie, \u017ce co raz bardziej mi odpowiada. Chyba sytuacja komiksowa jest tu analogiczna do tej serialowej. Im wi\u0119cej ogl\u0105dam, tym bardziej si\u0119 wkr\u0119cam. Im wi\u0119cej czytam, tym bardziej po\u017c\u0105dam tego multiuniwersum. A\u017c si\u0119 boj\u0119, co b\u0119dzie dalej.<\/p>\n\n\n\n
Z odcinka na odcinek, z komiksu na komiks posta\u0107 Jerry’ego wydaje si\u0119 jeszcze bardziej g\u0142upkowata, a jednocze\u015bnie co raz bardziej mi tego faceta szkoda. Ju\u017c nie tylko Rick nim pomiata, ale ju\u017c nawet \u017cona Beth ma go serdecznie dosy\u0107 odpowiadaj\u0105c mu wspania\u0142ymi tekstami jak np.: ” Mamy dzieci, bo pewien nastoletni <\/em>kto\u015b <\/em><\/strong>s\u0105dzi\u0142, \u017ce stosunek przerywany to prawdziwa antykoncepcja, <\/em>Jerry<\/em><\/strong>!” <\/em>Tekst\u00f3w tego typu pojawia si\u0119 wi\u0119cej i wi\u0119cej, a ten nieudacznik staje si\u0119 jeszcze bardziej nieudacznikowaty i du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 fabu\u0142 skupia si\u0119 w\u0142a\u015bnie na tym.<\/p>\n\n\n\n W #6 nie ma historii podzielonej na kilka rozdzia\u0142\u00f3w, co mnie cieszy. Tutaj mamy osobne opowie\u015bci, zamkni\u0119te w ca\u0142o\u015bci, tak\u0105 form\u0119 preferuj\u0119. Mamy kilka odr\u0119bnych historyjek, jedna lepsza od drugiej. Aczkolwiek wiadomo, \u017ce nie s\u0105 one dla wszystkich. Do\u015b\u0107 brutalna (i niezwykle \u015bmieszna) opowie\u015b\u0107 o Hitlerach mo\u017ce nie by\u0107 do przyj\u0119cia dla niekt\u00f3rych, bardziej wra\u017cliwych czytelnik\u00f3w. Niemniej nie wiem czy takowi w og\u00f3le si\u0119gaj\u0105 po komiksy o przygodach Rick’a i Moty’ego? Wydaje mi si\u0119, \u017ce nie. No, chyba \u017ce zab\u0142\u0105dz\u0105.<\/p>\n\n\n\n Nie oszukujmy si\u0119, humor przedstawiony tu jest tak specyficzny, \u017ce to trzeba czu\u0107. Autorzy, mam wra\u017cenie, co raz mocniej jad\u0105 po bandzie, pozwalaj\u0105 sobie na du\u017co wi\u0119cej i momentami ca\u0142kowicie puszczaj\u0105 im hamulce. Do tego stopnia, \u017ce nawet ja czytam i siedz\u0119 z rozdziawion\u0105 g\u0119b\u0105 i zastanawiam si\u0119: „WTF?!” I to jest bardzo przyjemny stan, kt\u00f3ry w tym numerze towarzyszy\u0142 mi do\u015b\u0107 cz\u0119sto. Stan, kt\u00f3ry bardzo lubi\u0119. Je\u015bli te\u017c lubicie si\u0119 tak czu\u0107, to ju\u017c wiecie co powinni\u015bcie zam\u00f3wi\u0107 i przeczyta\u0107!<\/p>\n\n\n\n