{"id":4123,"date":"2017-12-10T13:26:34","date_gmt":"2017-12-10T12:26:34","guid":{"rendered":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/?p=4123"},"modified":"2018-01-06T02:22:26","modified_gmt":"2018-01-06T01:22:26","slug":"teatr-lalek-piotr-borlik","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/teatr-lalek-piotr-borlik\/","title":{"rendered":"Teatr Lalek – Piotr Borlik"},"content":{"rendered":"

Teatr Lalek<\/em> dzi\u0119ki swej wspania\u0142ej ok\u0142adce, przed premier\u0105 by\u0142 bardziej rozpoznawalny ni\u017c jego autor. Jeszcze niedawno, gdy pyta\u0142am kogo\u015b czy kojarzy Piotra Borlika, praktycznie nikt nie odpowiedzia\u0142 mi twierdz\u0105co. Dziwne, bo przecie\u017c nie jest to pisarz, kt\u00f3ry wzi\u0105\u0142 si\u0119 znik\u0105d. Histeria, Brama, Okolica Strachu, kilka zbiorowych antologii – te miejsca „zaliczy\u0142” swoimi opowiadaniami. Nadszed\u0142 czas na powie\u015b\u0107, po kt\u00f3rej, wed\u0142ug mnie, ma du\u017c\u0105 szans\u0119 sta\u0107 si\u0119 o wiele bardziej rozpoznawalny.<\/p>\n

Natomiast je\u015bli chodzi o wspomnian\u0105 ok\u0142adk\u0119, to jest to kolejne cudo stworzone przez Darka Kocurka. Tajemnicza s\u00f3wka przyci\u0105ga wzrok, dzi\u0119ki czemu ma si\u0119 ch\u0119\u0107 si\u0119gni\u0119cia po ksi\u0105\u017ck\u0119, nawet je\u015bli nie kojarzy si\u0119 autora. Jestem zawiedziona tym, \u017ce ok\u0142adka nie jest matowa, jak spora cz\u0119\u015b\u0107 Videografowych publikacji. I nie tylko dlatego, \u017ce moja p\u00f3\u0142ka z ksi\u0105\u017ckami nie jest sp\u00f3jna, ale g\u0142\u00f3wnie z powodu pi\u0119knej s\u00f3wki, kt\u00f3ra wed\u0142ug mnie zas\u0142uguje na jak najlepsze wydanie.<\/p>\n

Dobra, nie b\u0119dziemy si\u0119 tyle rozwodzi\u0107 nad ok\u0142adk\u0105, bo nie jest tu najwa\u017cniejsza. Najistotniejsza jest tu tre\u015b\u0107. A to w\u0142a\u015bnie ona od samego pocz\u0105tku intryguje i sprawia, \u017ce czytamy nieustannie. Ostatnio rzadko mi si\u0119 to zdarza, ale w przypadku Teatru Lalek<\/em> by\u0142a to ksi\u0105\u017cka „na raz”, tzn. czytana bez d\u0142u\u017cszych przerw i przeplatania innymi lekturami. Bardzo mo\u017cliwe, \u017ce by\u0142aby przeczytana w tempie rekordowym, niestety nie by\u0142o mi to dane sprawdzi\u0107, gdy\u017c zapalenie spoj\u00f3wek zrobi\u0142o mi przymusow\u0105 przerw\u0119 zar\u00f3wno w czytaniu, w pisaniu jak i og\u00f3lnie w \u017cyciu. I chyba \u015bwietn\u0105 rekomendacj\u0105 b\u0119dzie gdy powiem: „m\u0119czy\u0142am si\u0119 strasznie, bo by\u0142am gdzie\u015b w po\u0142owie i nie mog\u0142am kontynuowa\u0107 powie\u015bci!”<\/p>\n

G\u0142\u00f3wny bohater podobno jest psychologiem. W jego gabinecie wisi mn\u00f3stwo certyfikat\u00f3w, kt\u00f3re pono\u0107 potwierdzaj\u0105 jego kwalifikacje. Czytaj\u0105c o nim absolutnie nie czu\u0142am si\u0119 jakbym czyta\u0142a o wykszta\u0142conym psychologu, tylko o zapatrzonym w siebie life coachu, kt\u00f3remu rodzice zasponsorowali szybki kurs by w ko\u0144cu wzi\u0105\u0142 si\u0119 do roboty i zrobi\u0142 co\u015b ze swoim \u017cyciem. Oczywi\u015bcie tak nie by\u0142o, niczego takiego w tre\u015bci nie znajdziecie. Takie s\u0105 moje odczucia odno\u015bnie tej postaci. A przez to, \u017ce odbieram j\u0105 w taki a nie inny spos\u00f3b, to szczerze jej nienawidz\u0119. Wed\u0142ug mnie Konrad jest nieprofesjonalny i irytuj\u0105cy. Nie wiem czy zabieg ten by\u0142 zamierzony, aczkolwiek nie wydaje mi si\u0119, by autor chcia\u0142 zaszczepi\u0107 w nas nienawi\u015b\u0107 do g\u0142\u00f3wnego bohatera. Ja niestety od samego pocz\u0105tku czyta\u0142am z nadziej\u0105, \u017ce facetowi si\u0119 co\u015b stanie. Nie by\u0142am w stanie mu kibicowa\u0107.<\/p>\n

Zreszt\u0105 nie tylko on nie uzyska\u0142 mojej aprobaty i przez karty powie\u015bci gna\u0142 bez jakiegokolwiek czytelniczego dopingu. Reszta postaci tak\u017ce nie przekona\u0142a mnie do siebie. By \u017cona Konrada nie przypad\u0142a mi do gustu, wystarczy\u0142o to, \u017ce by\u0142a jego \u017con\u0105. Z kolei jego przyjaciel poza tym, \u017ce by\u0142 jego przyjacielem, denerwowa\u0142 mnie dziwnym dla mnie, nienaturalnym wr\u0119cz sposobem powita\u0144 czy rozmowy z kumplem. <\/p>\n

\"borlik\"<\/p>\n

Problem postaci polega na tym, \u017ce s\u0105 nijakie. Wszystko przez to, \u017ce nie wiele o nich wiadomo. Ma\u0142o informacji sprawi\u0142o, \u017ce nie znalaz\u0142am u nich \u017cadnego punktu zaczepienia, \u017cadnego elementu, kt\u00f3ry zamiast zniech\u0119ca\u0107, przybli\u017cy\u0142by mnie do nich. Podczas lektury czu\u0142am si\u0119 troch\u0119 jak przy ogl\u0105daniu Fear of the Walking Dead<\/a>. Dziwne por\u00f3wnanie, ale ju\u017c t\u0142umacz\u0119 o co chodzi. Nie ma tu ani jednej postaci, kt\u00f3r\u0105 lubi\u0119. W najlepszym przypadku zdarza si\u0119 jaka\u015b, kt\u00f3ra jest mi oboj\u0119tna. Ale generalnie wszyscy mnie wkurzaj\u0105 i tylko czekam a\u017c co\u015b im si\u0119 stanie. Jest sytuacja zagro\u017cenia – automatycznie pojawia si\u0119 my\u015bl: „niech zdechn\u0105, niech zdechn\u0105!”. I to ci\u0105g\u0142e oczekiwanie, by w ko\u0144cu wszyscy poumierali…<\/p>\n

W przypadku idiotycznego spin offu The Walking Dead sko\u0144czy\u0142o si\u0119 to tak, \u017ce odpu\u015bci\u0142am, przesta\u0142am ogl\u0105da\u0107, bo mia\u0142am tego do\u015b\u0107. W przypadku ksi\u0105\u017cki Borlika by\u0142o zupe\u0142nie inaczej. Czyta\u0142am i to wcale nie z przymusu. Czyta\u0142am z wielkim zainteresowaniem. Czyta\u0142am ciekawa co b\u0119dzie dalej. Czyta\u0142am, czyta\u0142am i czyta\u0142am, co znaczy\u0107 mo\u017ce tylko jedno: fabularnie jest to bardzo dobra ksi\u0105\u017cka. <\/p>\n

Bo je\u015bli pomimo nienawi\u015bci do praktycznie ca\u0142ej obsady Teatru Lalek<\/em>, brn\u0119 w to dalej i chc\u0119 wiedzie\u0107 co si\u0119 stanie, to jest nie\u017ale. Je\u015bli pomimo ci\u0105g\u0142ej irytacji pseudopsychologiem, w dalszym ci\u0105gu jestem zaintrygowana histori\u0105, to znaczy, \u017ce jest bardzo dobrze. Je\u015bli jestem w stanie przymkn\u0105\u0107 oko na nienaturalnego, durnowatego przyjaciela Konrada i skupi\u0107 si\u0119 na opowie\u015bci, musi to znaczy\u0107, \u017ce opowie\u015b\u0107 jest tego warta.<\/p>\n

Warta jest przeczytania, od pocz\u0105tku do ko\u0144ca. Cho\u0107 ten koniec wydawa\u0142 mi si\u0119 jakby przyspiesza\u0107. W pewnym momencie odnios\u0142am wra\u017cenie, \u017ce autor stwierdzi\u0142, \u017ce czas ju\u017c zako\u0144czy\u0107, przerwa\u0107 opowiastk\u0119. Zako\u0144czenie jakby przyspiesza, wydaje si\u0119 by\u0107 za szybkie przez co lekko naci\u0105gane. Cho\u0107 powie\u015b\u0107 jest pe\u0142na tajemnic, nadnaturalnych mocy i dziwnych spraw, bohaterowie do\u015b\u0107 szybko (za szybko) rozumiej\u0105 ten \u015bwiat i rz\u0105dz\u0105ce nim prawa. Nie jest to ra\u017c\u0105ce, dopiero przy tej szybkiej ko\u0144c\u00f3wce jest bardziej dostrzegalne. My\u015bl\u0119, \u017ce jakby troszk\u0119 zwolni\u0107 z akcj\u0105, wysz\u0142oby to na plus.<\/p>\n

Spor\u0105 zalet\u0105 jest tu zabijanie. Nie dlatego, \u017ce gin\u0105 ludzie, ale dlatego w jaki spos\u00f3b to robi\u0105. S\u0105 bardzo \u0142adnie masakrowani. Krew si\u0119 leje, a my niemal czujemy jak bardzo ofiary cierpi\u0105 przy zadawaniu sobie kolejnych wymy\u015blnych cios\u00f3w. Czyta si\u0119 to dobrze, jest tego sporo. A co najwa\u017cniejsze: wida\u0107, \u017ce autor nie boi si\u0119 rozpruwa\u0107 flak\u00f3w. I niech rozpruwa ich jak najwi\u0119cej.<\/p>\n

Borlik w swej debiutanckiej powie\u015bci, udowodni\u0142 nam rzecz, kt\u00f3r\u0105 powinno si\u0119 udowadnia\u0107 w debiutanckiej powie\u015bci. Piotr pokaza\u0142 nam, \u017ce potrafi pisa\u0107. Robi to w spos\u00f3b prosty, ale zajmuj\u0105cy. Operuje s\u0142owami tak, \u017ce mamy ochot\u0119 je ch\u0142on\u0105\u0107 i sprawdza\u0107 co dzieje si\u0119 na kolejnych stronach. Umie zaciekawi\u0107 czytelnika. \u0141apie potencjalnego czytacza za r\u0105czk\u0119 i prowadzi, pokazuj\u0105c barwne lecz nie przekoloryzowane obrazy. Dobrze by by\u0142o, by z czasem, poza r\u0119k\u0105 chwyta\u0142 tak\u017ce za serce czytelnika. Niestety, aby do tego dosz\u0142o, potrzebni s\u0105 bohaterowie, kt\u00f3rych si\u0119 pokocha lub chocia\u017c b\u0119dzie darzy\u0107 minimaln\u0105 sympati\u0105. I w\u0142a\u015bnie na to licz\u0119 przy kolejnych publikacjach autora, kt\u00f3re z przyjemno\u015bci\u0105 przeczytam.<\/p>\n