{"id":2176,"date":"2016-06-10T13:57:19","date_gmt":"2016-06-10T12:57:19","guid":{"rendered":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/?p=2176"},"modified":"2016-11-08T08:08:50","modified_gmt":"2016-11-08T07:08:50","slug":"sto-dni-bez-slonca-wit-szostak","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/sto-dni-bez-slonca-wit-szostak\/","title":{"rendered":"Sto dni bez s\u0142o\u0144ca &#8211; Wit Szostak"},"content":{"rendered":"<p>&#8222;Sto dni bez s\u0142o\u0144ca&#8221; to opowie\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 snuje Les\u0142aw Srebro\u0144, b\u0119d\u0105cy na wysepce, podczas wymiany uniwersyteckiej. Opowie\u015b\u0107 snuta wznio\u015ble, powa\u017cnie, bo w\u0142a\u015bnie za takiego cz\u0142owieka, jej autor pragnie uchodzi\u0107.<\/p>\n<p>M\u00f3wi\u0105c autor, mam tu na my\u015bli Les\u0142awa, kt\u00f3ry to opisuje starannie sw\u00f3j pobyt na Finneganach. Jednak\u017ce tw\u00f3rc\u0105 tej postaci, osob\u0105, kt\u00f3ra wykreowa\u0142a \u015bwiat, w kt\u00f3rym Srebro\u0144 \u017cyje, \u017cycie w kt\u00f3ym uczestniczy, jest Wit Szostak. I trzeba przyzna\u0107, \u017ce \u00f3w \u015bwiat, ow\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 wykreowa\u0142 starannie, z dba\u0142o\u015bci\u0105 o szczeg\u00f3\u0142y. I cho\u0107 w du\u017cej mierze jest to fikcja literacka, to tak \u015bci\u015ble zakorzeniona w naszej codzienno\u015bci, \u017ce bez problemu mo\u017cemy si\u0119 tam odnale\u017a\u0107 i traktowa\u0107 dzie\u0142o niemal jak zwyczajn\u0105 obyczaj\u00f3wk\u0119. Z pewno\u015bci\u0105 jest to zaleta dla tych, kt\u00f3rzy nie przepadaj\u0105 za fantastyk\u0105 i daleko id\u0105ce odst\u0119pstwa od rzeczywisto\u015bci nie s\u0105 im po drodze.<\/p>\n<p><a href=\"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/100dni.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" src=\"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/100dni.jpg\" alt=\"100dni\" width=\"700\" height=\"368\" class=\"aligncenter size-full wp-image-2184\" srcset=\"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/100dni.jpg 700w, http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/100dni-300x158.jpg 300w, http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/100dni-500x263.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 700px) 100vw, 700px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Les\u0142aw Srebro\u0144 zafascynowany jest powie\u015bciami polskiego fantasty Filipa W\u0142\u00f3cznika. Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 W\u0142\u00f3cznika towarzyszy mu bez przerwy. Odnajduje go wsz\u0119dzie i we wszystkim, wci\u0105\u017c wychwalaj\u0105c jego wielko\u015b\u0107. Srebro\u0144 zachwyca si\u0119 tak\u017ce wyk\u0142adowcami, kt\u00f3rzy wraz z nim przekazuj\u0105 sw\u0105 wiedz\u0119 na niewielkiej wysepce. A co najwa\u017cniejsze, zachwyca si\u0119 te\u017c sob\u0105.<\/p>\n<p>&#8222;Sto dni bez s\u0142o\u0144ca&#8221; to ksi\u0105\u017cka pe\u0142na zachwyt\u00f3w. Jednak\u017ce nie zawsze s\u0105 one adekwatne. Cz\u0119sto przesadzone, przerysowane, niekiedy nawet nie zrozumia\u0142e. Wszystko przez to, \u017ce na ca\u0142y \u015bwiat skonstruowany przez Szostaka, patrzymy oczami Srebronia. Ten z kolei, jakby oderwany od rzeczywisto\u015bci, nie do ko\u0144ca postrzegaj\u0105cy \u015bwiat takim, jakim jest. <\/p>\n<p>Les\u0142aw jest postaci\u0105 barwn\u0105, wyrazist\u0105. Jego zbyt wysokie poczucie w\u0142asnej warto\u015bci sprawia, \u017ce wielu rzeczy nie widzi. Wiele z nich widzi przeinaczone, co oczywi\u015bcie jest \u015bwietnym powodem do drwin, kt\u00f3re tak\u017ce s\u0105 dla niego niedostrzegalne. <\/p>\n<p>Szostak stworzy\u0142 bohatera, kt\u00f3ry wzbudza multum emocji. Z jednej strony mi go \u017cal, podczas lektury niejednokrotnie ogarnia\u0142o mnie wsp\u00f3\u0142czucie. Z drugiej natomiast, jest on dla mnie irytuj\u0105cy. Denerwuje mnie jego naiwno\u015b\u0107, kt\u00f3ra osi\u0105ga tu kolosalne rozmiary. Irytuje mnie jego pewno\u015b\u0107 siebie. A jednocze\u015bnie nie mog\u0119 wyj\u015b\u0107 z podziwu, widz\u0105c jak dobrze dzia\u0142a u niego mechanizm wyparcia, jak piel\u0119gnuje go w sobie, dba, aby nigdy si\u0119 nie zepsu\u0142. Posta\u0107 Srebronia wyzwala\u0142a we mnie olbrzymi\u0105 ambiwalencj\u0119. Cz\u0142owiek m\u0105dry, w jego mniemaniu wr\u0119cz genialny. A z drugiej strony tak g\u0142upi i nieporadny \u017cyciowo, \u017ce momentami przykro by\u0142o si\u0119 temu przygl\u0105da\u0107.<\/p>\n<p>Je\u015bli jest tyle emocji, mo\u017cna uzna\u0107, \u017ce ksi\u0105\u017cka jest dobra. Oddzia\u0142uje na czytelnika, sprawia, \u017ce ten co\u015b czuje, a nie tylko bezmy\u015blnie przewraca strony. Sam g\u0142\u00f3wny bohater, a zarazem narrator by\u0142by wystarczaj\u0105cy, by zachwyci\u0107 si\u0119 powie\u015bci\u0105. Ale dostajemy tu co\u015b wi\u0119cej. Szostak pokazuje nam \u017cycie pracownik\u00f3w naukowych. Oczywi\u015bcie jest to obraz przejaskrawiony. Taka akademicka satyra, wy\u015bmiewaj\u0105ca zar\u00f3wno wyk\u0142adowc\u00f3w jak i student\u00f3w. Obrywaj\u0105 tutaj nie tylko oni, ale tak\u017ce system kszta\u0142cenia oraz pisarze fantastyki. <\/p>\n<p>Wszystko to opisane jest w spos\u00f3b niezwykle ciekawy. Bardzo kr\u00f3tkie rozdzia\u0142y, sprawiaj\u0105, \u017ce czyta si\u0119 szybko i sprawnie. Po zako\u0144czeniu jednego, momentalnie ma si\u0119 ochot\u0119 na kolejne, aby nie przerywa\u0107 tej fascynuj\u0105cej historii. Zatem czytamy dalej, po kolei ch\u0142on\u0105c t\u0119 opowie\u015b\u0107, wczytuj\u0105c si\u0119 w karty pami\u0119tnika Les\u0142awa, obserwuj\u0105c jego \u017cycie.<\/p>\n<p>&#8222;Sto dni bez s\u0142o\u0144ca&#8221;, mo\u017ce si\u0119 wydawa\u0107 zabawn\u0105 opowiastk\u0105, wy\u015bmiewaj\u0105c\u0105 wszystko wok\u00f3\u0142. Mo\u017ce troch\u0119 w tym prawdy, jednak\u017ce ju\u017c zd\u0105\u017cy\u0142am zaobserwowa\u0107, \u017ce Szostak nie pozostawia swych powie\u015bci bez czego\u015b g\u0142\u0119bszego, powa\u017cniejszego, wr\u0119cz melancholijnego. Tak jest i tutaj. S\u0105 momenty, gdy czyta si\u0119 ci\u0119\u017cko, z powodu ogarniaj\u0105cego nas smutku. I cho\u0107 podczas lektury czujemy si\u0119 \u017ale, brniemy dalej, z wielkim zaciekawieniem. Brniemy, brniemy, a ten smutek otula nas coraz bardziej. Tak bardzo, \u017ce w ko\u0144cu mo\u017cemy dostrzec, jak przera\u017caj\u0105ce mo\u017ce by\u0107 \u017cycie, kt\u00f3re wydaje si\u0119 by\u0107 idealne. Tak bardzo, \u017ce na pewnym etapie rozumiemy, jak du\u017c\u0105 rol\u0119 odgrywa tu samotno\u015b\u0107. Samotno\u015b\u0107, kt\u00f3ra gdy ju\u017c z\u0142apie w swoje sid\u0142a, to tak \u0142atwo nie puszcza.<\/p>\n<p><center><br \/>\n<strong>Za ksi\u0105\u017ck\u0119 dzi\u0119kuj\u0119 wydawnictwu:<\/strong> <br \/>\n<a href=\"http:\/\/www.powergraph.pl\" target=\"_blank\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" src=\"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/powergraph-logo-150x150.jpg\" alt=\"powergraph logo\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"aligncenter size-thumbnail wp-image-1980\" srcset=\"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/powergraph-logo-150x150.jpg 150w, http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/powergraph-logo.jpg 300w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a><\/center><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>&#8222;Sto dni bez s\u0142o\u0144ca&#8221; to opowie\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 snuje Les\u0142aw Srebro\u0144, b\u0119d\u0105cy na wysepce, podczas wymiany uniwersyteckiej. Opowie\u015b\u0107 snuta wznio\u015ble, powa\u017cnie,<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2184,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[448,776,158],"tags":[886,956,885,879],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2176"}],"collection":[{"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2176"}],"version-history":[{"count":9,"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2176\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2690,"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2176\/revisions\/2690"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2184"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2176"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2176"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2176"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}