{"id":1987,"date":"2016-03-31T22:37:24","date_gmt":"2016-03-31T21:37:24","guid":{"rendered":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/?p=1987"},"modified":"2016-03-31T22:37:24","modified_gmt":"2016-03-31T21:37:24","slug":"pokretne-sciezki-dlugodystansowca-lepsze-i-gorsze-powody-dla-ktorych-warto-biegac-the-oatmeal","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/pokretne-sciezki-dlugodystansowca-lepsze-i-gorsze-powody-dla-ktorych-warto-biegac-the-oatmeal\/","title":{"rendered":"Pokr\u0119tne \u015bcie\u017cki d\u0142ugodystansowca. Lepsze i gorsze powody, dla kt\u00f3rych warto biega\u0107 – The Oatmeal"},"content":{"rendered":"

Matthew Inman ukrywaj\u0105cy si\u0119 pod pseudonimem The Oatmeal (co znaczy: Owsianka), to tw\u00f3rca komiks\u00f3w a zarazem biegacz i mi\u0142o\u015bnik zwierz\u0105t. W Polsce zas\u0142yn\u0105\u0142 bestsellerem: „Po czym poznasz, \u017ce Tw\u00f3j kot spiskuje przeciwko Tobie?”.<\/p>\n

Pierwsze moje spotkanie z ksi\u0105\u017ck\u0105: „Pokr\u0119tne \u015bcie\u017cki d\u0142ugodystansowca. Lepsze i gorsze powody, dla kt\u00f3rych warto biega\u0107” nie by\u0142o jakie\u015b niezwyk\u0142e. Chwyci\u0142am j\u0105 w r\u0119ce, stwierdzi\u0142am, \u017ce \u015bmierdzi nowo\u015bci\u0105. Nie za gruba, ok\u0142adka wydawa\u0142a si\u0119 do\u015b\u0107 szeroka. Czarna, matowa, \u0142adnie wydana, ale niczym si\u0119 nie wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ca. Wszystko zmienia si\u0119, gdy tylko otworzy si\u0119 t\u0119 niepozorn\u0105 lektur\u0119.<\/p>\n

Szybkie przewertowanie, wielkie oczy, wielkie „wow” krzycz\u0105ce w g\u0142owie. Ju\u017c wiedzia\u0142am, \u017ce nie ma opcji, nie od\u0142o\u017c\u0119 tego, dop\u00f3ki nie przeczytam do ko\u0144ca. Mia\u0142am robi\u0107 co innego w tym czasie, ale nie by\u0142o wyj\u015bcia. To co zobaczy\u0142am w \u015brodku, to co zamiga\u0142o mi przez te u\u0142amki sekundy, gdy przerzuci\u0142am strony, nie pozwoli\u0142o mi tak po prostu od\u0142o\u017cy\u0107 lektury i sobie odej\u015b\u0107. Wyrazista, kolorowa grafika, kaza\u0142a mi usi\u0105\u015b\u0107 i czyta\u0107. Nie mia\u0142am wyj\u015bcia. <\/p>\n

Przez chwil\u0119 jeszcze si\u0119 \u0142udzi\u0142am, \u017ce przejrz\u0119 tylko spis tre\u015bci i od\u0142o\u017c\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 na p\u00f3\u017aniej. Niestety, i na tym etapie poleg\u0142am. Spis tre\u015bci, z jednej strony dosadny, z drugiej za\u015b intryguj\u0105cy swoj\u0105 tajemniczo\u015bci\u0105. Pi\u0119knie zobrazowany i krzycz\u0105cy do mnie: „czytaj dalej, czytaj!”. No to czyta\u0142am.<\/p>\n

Pan Owsianka w swoim komiksie przedstawia nam pewn\u0105 posta\u0107. Pokazuje nam paskudnego, t\u0142ustego cherubinka. „Pfuj”, bo tak paskud ma na imi\u0119, to posta\u0107, kt\u00f3ra dokucza chyba ka\u017cdemu, bez wyj\u0105tku. Dzia\u0142a demotywuj\u0105co, namawia do z\u0142ych rzeczy, jak na przyk\u0142ad po\u017ceranie ciastek czy rezygnowanie z treningu. Autor opowiada nam o nim, aby\u015bmy my tak\u017ce, potrafili zdemaskowa\u0107 go na tyle wcze\u015bnie, by m\u00f3c zwalczy\u0107 jego dzia\u0142ania. <\/p>\n

\"bieg<\/a><\/p>\n

T\u0119 publikacj\u0119 mo\u017cna okre\u015bli\u0107 dwojako: komiks lub te\u017c ksi\u0105\u017cka z olbrzymi\u0105 ilo\u015bci\u0105 rysunk\u00f3w. My\u015bl\u0119, \u017ce nazwa nie ma tutaj znaczenia. Jakkolwiek by\u015bmy nie powiedzieli, w dalszym ci\u0105gu b\u0119dziemy mie\u0107 przed sob\u0105 b\u0142yskotliw\u0105, sarkastyczn\u0105 i zabawn\u0105 lektur\u0119. Jej autor ma spore do\u015bwiadczenie w bieganiu, ale ma te\u017c dystans do siebie. Dystans do siebie to bardzo wa\u017cna rzecz, szczeg\u00f3lnie jak si\u0119 czyta tego typu tre\u015bci. Matthew prze\u015bmiewczo patrzy na \u015bwiat, szydzi z niekt\u00f3rych os\u00f3b, ale robi to w spos\u00f3b tak zabawny, \u017ce niejednokrotnie parska\u0142am \u015bmiechem podczas lektury. Jego por\u00f3wnania i niekt\u00f3re okre\u015blenia osi\u0105gaj\u0105 wy\u017cyny abstrakcji, dzi\u0119ki czemu czyta si\u0119 to z u\u015bmiechem i coraz wi\u0119kszym zaciekawieniem co b\u0119dzie dalej. <\/p>\n

A dalej jest tego troch\u0119 (cho\u0107 i tak \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce tak ma\u0142o). Mamy pseudoporadnik: jak zacz\u0105\u0107 biega\u0107, opowie\u015bci o biegach autora, o tym dlaczego biega. Ale w mi\u0119dzyczasie nie oby\u0142o si\u0119 bez niby reklamy bie\u017cni i informacji o szerszeniach. Zabawne wskaz\u00f3wki, \u015bmieszne dygresje, to wszystko sk\u0142ada si\u0119 na powodzenie ksi\u0105\u017cki.<\/p>\n

Jednak\u017ce nie tre\u015b\u0107 jest tu najwa\u017cniejsza, cho\u0107 bardzo istotna. Grafika. Cho\u0107bym chcia\u0142a, nie mam do czego si\u0119 przyczepi\u0107. Oatmeal \u015bwietnie operuje kolorami. Ca\u0142o\u015b\u0107 jest \u017cywa, soczysta i a\u017c zach\u0119ca do wyruszenia na d\u0142ugi bieg. Zgrabna kreska, wyraziste postacie i ich emocje, kt\u00f3re mo\u017cemy wsp\u00f3\u0142odczuwa\u0107, cho\u0107 to tylko rysunki. Wygl\u0105da to przepi\u0119knie i bardzo \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce ju\u017c przeczyta\u0142am ca\u0142o\u015b\u0107. Zazdroszcz\u0119 osobom, kt\u00f3re maj\u0105 t\u0119 lektur\u0119 przed sob\u0105. <\/p>\n

M\u00f3wi\u0105, \u017ce nie nale\u017cy ocenia\u0107 ksi\u0105\u017cki po ok\u0142adce. W tym przypadku, jest to s\u0142uszne stwierdzenie. Ok\u0142adka jest przeci\u0119tna, zwyk\u0142a, mo\u017cna by powiedzie\u0107, \u017ce nudna w swej prostocie. To co znajdziemy w \u015brodku, jest totalnym przeciwie\u0144stwem. Ol\u015bniewaj\u0105ca kolorystyka, b\u0142yskotliwe tre\u015bci, cho\u0107 niestety, nie oby\u0142o si\u0119 bez b\u0142\u0119d\u00f3w. My\u015bl\u0119, \u017ce dla biegaczy z poczuciem humoru, jest to lektura obowi\u0105zkowa. <\/p>\n

Za ksi\u0105\u017ck\u0119 dzi\u0119kuj\u0119 wydawnictwu:<\/strong>
\n\"\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Matthew Inman ukrywaj\u0105cy si\u0119 pod pseudonimem The Oatmeal (co znaczy: Owsianka), to tw\u00f3rca komiks\u00f3w a zarazem biegacz i mi\u0142o\u015bnik zwierz\u0105t.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[473,448,776,158],"tags":[696,737,48,423,765,684,883],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1987"}],"collection":[{"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1987"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1987\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1990,"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1987\/revisions\/1990"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1987"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1987"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1987"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}