![\"adventure](\"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/adventure-time-slodkie-opowiastki-tom-1.jpg\")
<\/a><\/p>\n„Legendarny dip” to przygoda Imprezowych misi\u00f3w. Je\u015bli kto\u015b nie ogl\u0105da\u0142 serialu, mo\u017ce nie wiedzie\u0107 kim one s\u0105 i w og\u00f3le sk\u0105d si\u0119 tu wzi\u0119\u0142y. To w jaki spos\u00f3b zosta\u0142y przedstawione, te\u017c nie u\u0142atwi uto\u017csamienia ich z uniwersum Adventure Time. Wygl\u0105da to dziwnie. Jednak ta dziwno\u015b\u0107 jest tak du\u017ca, \u017ce a\u017c dobra.<\/p>\n
„Edogyzrp an arop!” jest bardzo realistycznie narysowany. Poza g\u0142\u00f3wnymi bohaterami, mamy tu te\u017c normalnych ludzi, a nawet autora, kt\u00f3ry tworzy dalszy ci\u0105g tej pi\u0119knej historii.<\/p>\n
Z kolei Anthony Clark stworzy\u0142 co\u015b, przez co niemal pop\u0142aka\u0142am si\u0119 ze \u015bmiechu, podobnie jak przy komiksie „Rybobranie”, z kt\u00f3rego najbardziej zapami\u0119ta\u0142am tekst „jak to m\u00f3wi\u0105 po hiszpa\u0144sku…”.<\/p>\n
\u017beby nie by\u0142o, \u017ce wszystkie jest takie g\u0142upkowate, jak chocia\u017cby „Diaboliczny Dziabacz Delikatesowych Da\u0144”, to dla r\u00f3wnowagi mo\u017cemy znale\u017a\u0107 te\u017c opowiadania zmuszaj\u0105ce do my\u015blenia, czy nawet ucz\u0105ce czego\u015b. Przyk\u0142adem mo\u017ce by\u0107 tutaj”Czas na nikogo nie czeka”, gdzie narrator odnosi si\u0119 do s\u0142\u00f3w znanych os\u00f3b, jak np. Vonneguta. „Sens odwagi” zaje\u017cd\u017ca filozoficznie. Z kolei Alexis Frederick- Frost napisa\u0142 scenariusz, dzi\u0119ki kt\u00f3remu Andrew Arnold zobrazowa\u0142 jego wizj\u0119 i uczy nas, krok po kroku, jak zrobi\u0107 komiks. <\/p>\n
„Wszystkiego najlepszego, kr\u00f3lewno!” ma w sobie co\u015b niepokoj\u0105cego. Te dziwne obrazy przywiod\u0142y mi na my\u015bli Tima Burtona. Nie wiem czy tak podzia\u0142a\u0142a sama grafika czy mo\u017ce taki efekt otrzyma\u0142am ju\u017c w po\u0142\u0105czeniu z do\u015b\u0107 smutn\u0105 i pokr\u0119con\u0105 fabu\u0142\u0105.<\/p>\n
Jak wida\u0107, niekt\u00f3re komiksy zauroczy\u0142y mnie tre\u015bci\u0105, inne form\u0105. Ale jest jeden taki, kt\u00f3ry spe\u0142ni\u0142 oba te kryteria w spos\u00f3b, jaki mi odpowiada. „Gor\u0105ce oferty w kr\u00f3lestwie lodu” to historia o wyprzeda\u017cy u Kr\u00f3la Lodu. Jon M. Gibson dostarczy\u0142 nam wielk\u0105 dawk\u0119 humoru, o absurdzie wspomina\u0107 nie musz\u0119, bo to oczywiste. Je\u015bli chodzi o wykonanie, Jim Rugg zastosowa\u0142 tu bardzo ciekaw\u0105 technik\u0119. Ot\u00f3\u017c ca\u0142y komiks wygl\u0105da, jakby by\u0142 narysowany kredkami w zeszycie od polskiego. Serio, mamy zwyk\u0142e kartki w linie, na kt\u00f3rych widniej\u0105 rysunki, niekiedy nawet nie przedzielone ramkami. Tak jakby od niechcenia, nagryzdane gdzie\u015b na nudnej lekcji w szkole. Ale wida\u0107, \u017ce nie jest to od niechcenia. Wygl\u0105da to tak \u0142adnie, \u017ce a\u017c zainteresuj\u0119 si\u0119, gdzie jeszcze ten cz\u0142owiek tworzy.<\/p>\n
Dowiedzie\u0107 si\u0119 tego nie b\u0119dzie trudno. Na samym ko\u0144cu publikacji znajduje si\u0119 dzia\u0142 „Kilka s\u0142\u00f3w o tw\u00f3rcach”, w kt\u00f3rym mo\u017cemy poczyta\u0107 dok\u0142adnie o tym, czyli kilka s\u0142\u00f3w o tw\u00f3rcach w\u0142a\u015bnie. To bardzo dobry pomys\u0142, zar\u00f3wno dla ciekawskich czytelnik\u00f3w, ale te\u017c \u015bwietna promocja dla autor\u00f3w, kt\u00f3rym zawdzi\u0119czamy mo\u017cliwo\u015b\u0107 przeczytania opowiastek.<\/p>\n
Niesamowicie bawi\u0142am si\u0119 czytaj\u0105c te historyjki. Cho\u0107 s\u0105 umiejscowione w uniwersum Adventure Time, my\u015bl\u0119, \u017ce nie trzeba zna\u0107 tego \u015bwiata, by m\u00f3c przeczyta\u0107 i \u015bmia\u0107 si\u0119 z przedstawionych tutaj przyg\u00f3d. Niestety w „S\u0142odkich opowiastkach”, tak samo jak i w komiksie g\u0142\u00f3wnym, pope\u0142niono ten sam b\u0142\u0105d. Mam na my\u015bli brak numeracji stron. Tutaj jest to o tyle gorsze, \u017ce nie jest to sp\u00f3jna historia, a kilka odr\u0119bnych. Na pocz\u0105tku mamy co\u015b jakby spis tre\u015bci, ale nie wiemy w kt\u00f3rym miejscu dan\u0105 tre\u015b\u0107 mo\u017cemy odnale\u017a\u0107. I te\u017c my\u015bl\u0119, \u017ce „spis tre\u015bci”, to okre\u015blenie troch\u0119 nad wyrost. Zero chronologii. Zwyczajnie rzucone poszczeg\u00f3lne tytu\u0142y i autorzy. Nie ma tu zachowanej kolejno\u015bci. Nie ma tu zwi\u0105zku logicznego. A mo\u017ce jaki\u015b jest, ale ja si\u0119 go nie doszuka\u0142am.<\/p>\n
Przy okazji recenzowania pierwszego tomu Adventure Time, wspomina\u0142am o galerii ok\u0142adek. Zastanawia\u0142am si\u0119, co one tam robi\u0105. Najwyra\u017aniej czeka\u0142y i dojrzewa\u0142y. Niekt\u00f3re z nich, zosta\u0142y wykorzystane w tej publikacji, jako strony tytu\u0142owe. I nie trudno si\u0119 domy\u015bli\u0107, \u017ce wygl\u0105da\u0142o to pi\u0119knie. Bo ca\u0142y komiks wygl\u0105da pi\u0119knie. I cho\u0107 zdarzaj\u0105 si\u0119 teksty s\u0142absze, lub wed\u0142ug mnie gorzej narysowane, to ca\u0142o\u015b\u0107 prezentuje si\u0119 tak dobrze, \u017ce umieram z ciekawo\u015bci na my\u015bl o tym, co b\u0119dzie w kolejnych tomach.<\/p>\n