![\"\"](\"http:\/\/agapilecka.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/tuwimek.jpg\")
<\/a><\/p>\nAle z pewno\u015bci\u0105 nie jestem zawiedziona tre\u015bci\u0105 zawart\u0105 w tym niewielkim, bo niespe\u0142na 130. stronicowym tomiku. Mi\u0142o\u015b\u0107, strach, bunt – mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce to taki wierszowy standard. Mo\u017ce i tak, ale ten standard tematyczny nigdy nie przestanie zaskakiwa\u0107, nigdy nie zacznie nudzi\u0107. Mamy tutaj pi\u0119\u0107dziesi\u0105t b\u0142yskotliwych wierszy Tuwima, kt\u00f3re r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105 nie tylko tematyk\u0105, ale i d\u0142ugo\u015bci\u0105 czy te\u017c sposobem, w jaki autor pisze. Jest to idealna, przyjemna lektura do porannej kawy czy wieczornej lampki wina. W zasadzie, jest to idealna lektura do czego tylko chcemy, cho\u0107 mo\u017ce nie do g\u0142o\u015bnego autobusu. Tego typu tw\u00f3rczo\u015b\u0107, najlepiej czyta si\u0119 w spokoju, w zaciszu swojego domu, delektuj\u0105c si\u0119 ka\u017cdym, zgrabnie dobranym przez autora, s\u0142owem. Bo naprawd\u0119, jest si\u0119 czym delektowa\u0107.<\/p>\n
W tej niebanalnej rozkoszy pomaga nam co\u015b jeszcze: wydanie. Dawno nie widzia\u0142am tak pi\u0119knego wydania poezji. Twarda oprawa. Ok\u0142adka z daleka wygl\u0105daj\u0105ca, jakby by\u0142a wykonana z kartonu, z jakiej\u015b zwyk\u0142ej, szarawej tektury. Ale to tylko z\u0142udzenia. Jest solidna, mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce do\u015b\u0107 minimalistyczna. Wielkie, rozsypane litery tworz\u0105 nazwisko autora. M\u00f3wi\u0105, \u017ceby nie ocenia\u0107 ksi\u0105\u017cki po ok\u0142adce. Nie oceniajmy, nie musimy. Wewn\u0105trz wygl\u0105da to jeszcze lepiej. Niekt\u00f3re wiersze ozdobione s\u0105 delikatnymi symbolami, kwiatami. Inne z kolei nadrukowane s\u0105 na ca\u0142ej, kolorowej stronie. Niekt\u00f3re, bezwierszowe strony posiadaj\u0105 rysunki. Wszystko sp\u00f3jne, jedna strona to jeden kolor. Nie ma \u017cadnego mieszania barw, nie jest pstrokato, dzi\u0119ki czemu jest tak pi\u0119knie, zwyczajnie, prosto. Je\u015bli chodzi o jako\u015b\u0107 wydania, absolutnie nie mam tutaj nic do zarzucenia.<\/p>\n
„Najpi\u0119kniejsze wiersze” Juliana Tuwima to zbiorek, kt\u00f3rego jedyna wada, bardzo mo\u017cliwe, \u017ce jest wad\u0105 wy\u0142\u0105cznie dla mnie. Zatem mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce jest to zbi\u00f3r z jedn\u0105 wad\u0105 lub nawet bez wad. Co czyni go, wspania\u0142ym zbiorem. Zbiorem, kt\u00f3ry powinien zasiada\u0107 na p\u00f3\u0142ce, u ka\u017cdej osoby, kt\u00f3ra lubi poezj\u0119. Nawet je\u015bli nie zamierza si\u0119 w nim zaczytywa\u0107 dniami i nocami, to mo\u017ce na niego popatrze\u0107, bo jest na co. Dodatkowo niska cena, czyni t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 czym\u015b co posiada\u0107 trzeba, lub te\u017c idealnym prezentem dla bliskiej osoby.<\/p>\n